Pics Griezelstem

De horrorstem van Lupita Nyong’o is geniaal, maar haar inspiratiebron had ze beter voor zich kunnen houden

Chucky

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Een schraperige stem, alsof hij jarenlang niet gebruikt was. Zo had Jordan Peele van tevoren bedacht hoe Lupita Nyong’o moest gaan klinken als haar kwaadaardige personage in de horrorfilm Us.

Daar kon de actrice wel wat mee.

Op een goede dag tijdens de postproductie nam zij Peele terzijde, aldus The New York Times. En toen hij hoorde wat ze bedacht had, schrok hij zich het apelazarus. ‘Het leek op níéts wat ik ooit had gehoord.’

Peele is niet de enige die de door Nyong’o bedachte stem doodeng vindt. Tijdens de perstour werd haar vocale acrobatiek veelvuldig besproken. De actrice kwam op het idee toen ze tijdens een mode-event Robert F. Kennedy Jr. hoorde spreken, vertelde ze uitgebreid. Hij klonk een beetje zoals Peele had beschreven en hij bleek spasmodische dysfonie te hebben. Een aandoening, zo leerde Nyong’o, die veroorzaakt kan worden door een emotioneel of fysiek trauma – interessant voor een horrorfilm. Samen met twee spraakcoaches werkte ze vervolgens een maand of wat aan de stem.

Typisch Nyong’o, zo veel liefde en toewijding bij het bedenken van een stem voor een griezelfilm. Interessant ook, om eens iets te leren over die aandoening. Maar de National Spasmodic Dysphonia Association in de Verenigde Staten dacht daar geheel anders over. Punt een: het is niet zo leuk als een doodenge film jouw manier van praten opvoert als toppunt van horror. Punt twee: het is een neurologische aandoening en geen psychische, benadrukte de organisatie, en tegen dat stigma moeten patiënten al zo vaak vechten.

Arme Lupita en haar goede bedoelingen. De actrice, nu al getipt als Oscarkandidaat, bood uiteraard meteen haar excuses aan. Ze had zich bovendien niet alléén door spasmodische dysfonie laten inspireren, haastte ze zich te zeggen. En door al haar research was ze juist de patiënten en hun frustraties beter gaan begrijpen.

Nyong’o heeft wel goed begrepen wat een horrorstem goed maakt. Die moet vooral origineel zijn: hoe verrassender, hoe angstaanjagender. Neem die lage, niet mannelijke, niet vrouwelijke demonenstem die plots uit de jonge Linda Blair komt in The Exorcist en dingen roept als ‘Your mother sucks cocks in hell!’ Dat geaffecteerde geluid van Hannibal Lecter en Buffalo Bill in The Silence of the Lambs. Of die onverwacht volwassen, grommerige stem van de demonische pop Chucky.

Deze week werd bekend dat Mark Hamill (Luke Skywalker uit Star Wars) bij de Chucky-remake het verbale stokje zal overnemen van acteur Brad Dourif, die de vorige zeven films deed. ‘Ik zal hem neerzetten op een manier waarop je hem nog nooit hebt gezien’, beloofde hij de fans.

Dat begint dus goed. Toch een tip voor Hamill: verder mondje dicht. Wie niet vertelt waar de inspiratie vandaan komt, kan ook niemand beledigen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden