De hemel boven Parijs

Soms speelt het leven een sadistisch spel. Olivier, een hoogleraar kunstgeschiedenis in Parijs, krijgt de schrik van zijn leven als hij in de collegezaal een spook uit het verleden aantreft. Een jonge uitwisselingsstudente uit Nederland, Fie, lijkt sprekend op zijn vroegere geliefde Mathilde. Maar ze is het niet.

Mathilde was zijn grote liefde, het eindigde droevig. Hij wil er liever niet aan herinnerd worden. Dan vraagt zijn baas of hij een beetje op Fie wil letten, haar wegwijs wil maken in Parijs. En zo kan hij haar niet meer ontlopen.

Dit is het begin van De hemel boven Parijs, een fraai liefdesverhaal en het romandebuut van kunsthistorica Bregje Hofstede (1988), die zelf ook studeerde in Parijs, en nu in Brussel woont en werkt. Daarbij is De hemel boven Parijs een portret van de lichtstad, die meer is dan decor: over de meisjes die zo hun best doen een echte Parisienne te zijn, en hoe zo'n grote stad bij een schandaal opeens een dorp kan zijn.

De vertelling wordt afgewisseld met toneeldialogen en essayistische proeven van de studente. Daarin reflecteert Fie op het archetype van de kunstenaar die tevergeefs zoekt naar het ultieme kunstwerk, en daaraan kapot gaat. De ziel van een personage uit Henry James' The Madonna of the Future, de schilder Theobald, reïncarneert in kunstenaars van de twintigste eeuw, zo laat Fie zien.

Hofstedes debuut is opvallend verzorgd; rustige opbouw, op de juiste momenten zet ze de vaart erin, zoals met een verslag van een rugbywedstrijd. De zinnen zijn nooit te lang, er is geen kromme of onjuiste formulering te vinden, en ook de metaforen zijn goed gekozen. Neem de vlecht die als een 'blonde schorpioen' op een kussen ligt.

Eén nadeel: stilaan krijgt dit boek iets smetteloos, iets keurigs, bijna schools. Alsof ook Hofstede zelf heeft gezocht naar het perfecte kunstwerk.

Waar is de bezetenheid? Hofstede kan schrijven, dat laat ze met haar debuut zien. Hierna mag ze zich wagen aan een lossere toets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden