KoningsdagPapieren vrijmarkt

De grote online Vrijmarkt

Beeld Annabel Miedema

De papieren vrijmarkt, in de hoop toch een béétje dat slenteren-langs-de-kleedjes-met-een-halve liter-in-de-hand-gevoel op te wekken. Met van iedere verkoper één topstuk en één object uit de ‘aan de straatstenen niet kwijt’-categorie. Wie biedt? 

Joy Rikkers (29), Diemen ‘hallo

‘Mijn onderhandeltactiek op Koningsdag is meestal beginnen met een tegenvraag: wat wil je ervoor geven? Of ik akkoord ga met het bod, hangt ook af van het moment van de dag. Om 4 uur ’s middags kan 10 euro voor een mooie lamp een prima prijs zijn, ’s ochtends wacht ik liever nog even af. 

‘Ieder jaar verbaas ik me erover hoeveel troep ik weet te verzamelen. Je gaat even als een Marie Kondo door het het huis, en je hebt toch weer zó een kraam vol. Ik ben ook best wel rigoureus met opruimen. Ik heb op de vrijmarkt een keer zo ongeveer al mijn winterjassen verkocht. Daar was ik een winter later verdrietig over. Toen miste ik opeens toch die ene groene jas. 

‘Vorig jaar hadden mijn vriend en ik een goede dag: 200 euro. Die hebben we uitgegeven aan een stoel voor in ons nieuwe huis.’

Topstuk: plafondlamp van melkglas en chroom (vraagprijs: 50 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Eigenlijk willen we deze lamp helemaal niet wegdoen, maar we kunnen hem echt nergens meer kwijt. In ons nieuwe huis is het plafond een meter lager dan in het vorige, dus nu stoten we onze hoofden eraan.’

Aan de straatstenen niet kwijt: Hema's Handige Hobbyboek uit 1983 (vraagprijs: 50 cent).Beeld Annabel Miedema

‘Dit boek heb ik een tijdje geleden gekocht in de kringloopwinkel. Het leek me een collector’s item, maar de zelfgemaakte cadeautips die erin staan zijn eigenlijk allemaal te lelijk. Het is zó jaren zeventig en tachtig, van die macramédingetjes. Het is typisch zoiets dat iemand meepakt voor 50 cent, en waarvan diegene eenmaal thuis denkt: dit ga ik dus nooit gebruiken.’

Marije Hellwig (35) en Ben Cornelissen (34), Utrecht

Ben: ‘Marije en ik wonen aan de vrijmarktroute in Utrecht. De markt duurt hier 24 uur en begint al de avond voor Koningsdag om zes uur. Dat is het beste verkoopmoment, want dan heeft iedereen er nog zin in. Op de dag zelf ben ik ook vaak een beetje brak.

‘In de schuur hebben wij een vrijmarktdoos staan waar we het hele jaar door spullen in stoppen. Een dag voor de vrijmarkt gaan we nog eens door het huis. Meestal gaan we kort na Koningsdag op vakantie. In de tas zit dan een vrijmarktenvelop vol kleingeld en briefjes. Daarvan kopen we ijsjes en gaan we uit eten.’

Topstuk: West Germany (750-25) vaas (vraagprijs: 7,50 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ik kocht deze vaas voor Marije toen ze zich had voorgenomen om bloemstukken te maken. Die bloemstukken komen er niet van en wij hebben vooral glazen vazen in gebruik. Hij valt voor ons in de categorie ‘supermooi, maar uiteindelijk gebruik je ’m niet’.’

Aan de straatstenen niet kwijt: De pijn van Marguerite Duras (vraagprijs: 50 cent).Beeld Annabel Miedema

‘Een klassieker over de Tweede Wereldoorlog, schijnbaar. Daarom heb ik deze getuigenis van Marguerite Duras ooit besteld, maar ik kwam er niet doorheen. Op de achterkant staat een quote uit de Franse krant Le Monde: ‘Geen getuigenis over de laatste oorlog heeft zo naakt uitdrukking gegeven aan de dierlijke heftigheid van de laatste confrontaties, de laatste botsingen.’ Niet per se iets waar je spontaan zin in krijgt terwijl je jolig over de vrijmarkt loopt. We hebben al twee keer geprobeerd dit boek  te verkopen, maar het moet steeds weer terug de vrijmarktdoos in.’ 

Merel Corduwener (28), Amsterdam

‘Als koper zal ik nooit door zo’n berg zooi gaan om de parels eruit te vissen, dat vind ik vies. Ik wil in één oogopslag kunnen zien of er wat moois bij ligt. Mijn beste vrijmarktvondsten zijn de schommel die op mijn balkon hangt en een speelgoeddinosaurus. Maar zoals dat vaak gaat met impulsaankopen op Koningsdag: die dino heb ik dezelfde dag alweer weggegeven.’

Topstuk: galajurk maat S (vraagprijs: 25 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ik heb deze jurk drie jaar geleden gekocht voor een dispuutgala van mijn vriend, een feest met diner in een landhuis in Enschede. Hij kostte ongeveer 120 euro. Op de avond van het gala bleek mijn voorgevoel te kloppen: een ander meisje droeg precies dezelfde jurk. Zij vond dat grappig, ik vond het echt de hel.’

Aan de straatstenen niet kwijt: eierkoker (vraagprijs: 3 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ik heb deze eierkoker van mijn moeder gekregen, maar gebruik ’m nooit meer. Het water brandt snel aan, hij piept irritant, en het gekookte eierengevoel is wat mij betreft toch wel dat je de eieren kookt in een pan. Maar ik kan hem aanbevelen voor op een plek zonder fornuis, of aan iemand die met veel mensen eieren wil eten. Daarvoor is-ie héél geschikt.’ 

Gisi Cannizzaro (37), Eindhoven

‘Ik kom uit de Verenigde Staten en woon bijna 15 jaar hier. Koningsdag is een van de dagen waar ik elk jaar het meest naar uitkijk. Ik vind het interessant wat er allemaal gebeurt op de vrijmarkt. Dat begint met de gekke mensen die al door je spullen komen snuffelen terwijl je nog je handel aan het uitstallen bent en tegen wie ik altijd een beetje onbeleefd doe, waar mijn familie zich dan weer voor schaamt. Ze willen je kleed kopen of ze vragen naar de iPhone die je man in z’n hand heeft. Het hoort erbij, maar ik heb het nog steeds niet helemaal geaccepteerd.

‘De mensen die boos worden omdat ze per se 20 cent in plaats van 50 cent willen betalen zijn ook fascinerend. Onderhandelen is een spel waar ik elk jaar opnieuw in moet komen, en pas tegen het einde van de dag heb ik het weer in de vingers.

Het helpt wel als ik mag drinken. Twee jaar geleden, toen ik net bevallen was en niet kon meedoen, zat ik op de bank te huilen terwijl mijn man en schoonouders een rondje over de markt maakten. Nu ben ik weer hoogzwanger, dit keer uitgerekend begin juni. Ik hoopte dat het weer de 27ste mooi zou zijn en dat mijn man mij zou helpen met slepen naar het Stadswandelpark. Moet ik toch weer een jaar wachten.’

Topstuk: diverse stekjes in een kopje, potje of glas (vraagprijs: 2,50).Beeld Annabel Miedema

‘In februari stond ik avond na avond in de keuken om stekjes van mijn te groot geworden kamerplanten op te knappen en voor te bereiden voor Koningsdag. Ik hoop dat ze het overleven tot een volgende rommelmarkt.’

Aan de straatstenen niet kwijt: agendaomslag Kitsch Kitchen (1 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Sinds 2013 op mijn kleedje. Veel aangeraakt, nooit kwijtgeraakt. Als student moest ik elk jaar naar de V&D om het juiste formaat bladeren te vinden. Kitsch Kitchen trekt altijd mensen aan, al is zo’n agenda tegenwoordig natuurlijk ouderwets. Maar wat zo leuk is aan Koningsdag: de jonge dames die de hele dag bier drinken en rond half vier opeens dingen leuk vinden die ze normaal niet zouden kopen. Ik probeer het dus toch altijd weer, ook omdat ik benieuwd ben wie ’m uiteindelijk meeneemt.’

Ariane van Tisane (61), Alkmaar

‘De vrijmarkt is een feelgoodmarkt. De saamhorigheid, het elkaar iets gunnen, dat is zó leuk. Ik verkoop vooral kleding en servies uit de jaren vijftig en zestig en verdien meestal 200, 300 euro. Van het geld ga ik lekker uit eten met mijn man. 

‘Welk bedrag ik vraag, hangt af van de persoon ik voor me heb. Ik tast af wat diegene wil en kan betalen, maar er is ook zoiets als de gunfactor. Al die vrouwen die je kleren komen passen, en dat zo’n meid van 17 dan iets aantrekt en je toch even denkt: dit ziet er geweldig uit, waarom verkoop ik het ook alweer? 

‘Ik sta al jaren op dezelfde plek in Alkmaar. Vorig jaar kwam er iemand langs die kennelijk eerder wat van me had gekocht. ‘Meid’, zei ze, ‘ik heb zoveel plezier van jouw jurk gehad!’’

Topstuk: de trouwjurk van een gescheiden vriendin, ‘We denken maat 42’ (vraagprijs: bieden).Beeld Annabel Miedema

‘Mijn vriendin is een nieuw leven begonnen; niet meer verbonden, maar heerlijk vrij. Ze is aan het ontspullen en gaf mij haar trouwjurk om te verkopen op de vrijmarkt. Hij komt van Van Os, een gerenommeerde bruidsmodewinkel in Alkmaar, is iets van 25 jaar oud en één keer gedragen.’

Aan de straatstenen niet kwijt: knuffels De zeven dwergen zonder Sneeuwwitje (vraagprijs: 1 euro tot 10 euro, ‘wat de gek ervoor geeft’).Beeld Annabel Miedema

‘Een paar jaar geleden ben ik oma geworden. De hele sprookjeswereld kwam weer terug; ik geloof erg in de symboliek van sprookjes. Maar mijn kleindochter heeft zo veel knuffels: deze zeven dwergen van Sneeuwwitje zonder Sneeuwwitje, die heb ik nooit gehad, kwamen niet eens in beeld bij haar.’

Neeltje Kaai (12), Bergen

‘Vroeger verkocht ik speelgoed met mijn twee jaar oudere zus. Dan zaten we de hele ochtend voor niks in de kou. Eén keer hadden we een grabbelton vol ingepakte cadeautjes en maakten we muziek. Dat ging ook helemaal niet goed. Vorig jaar was eigenlijk de eerste keer dat verkopen op de vrijmarkt echt een succes was, met mijn vriendinnen Sanne en Lynn. Daarom wilden we het dit jaar weer doen. We hadden samen wel 70 euro verdiend. Het meeste is opgegaan aan pizza’s en tosti’s in de kantine op school.’ 

Topstuk: cupcakes (vraagprijs: 80 cent per stuk)Beeld Annabel Miedema

‘Mensen vonden onze cupcakes mooi en lekker. Bovenop zit oranje botercrème, een kroon van marsepein en ze zijn versierd met spikkels.’ 

Aan de straatstenen niet kwijt: scrunchies (vraagprijs: 2 euro voor 3 stuks).Beeld Annabel Miedema

‘Onze zelfgemaakte scrunchies waren vorig jaar minder populair. Veel andere mensen verkochten ze ook. Wij hadden ze gemaakt bij de moeder van Sanne, die voor haar werk naait en allemaal leuke stofjes had liggen.’

Jorieke Abbing (36), Amsterdam 

‘Ik bloei echt op van verkopen op de vrijmarkt. De mensen trekken aan je voorbij terwijl jij lekker op één plek staat. Volgens mij ben ik best een goede verkoper, al lukt het nooit om hoge prijzen te vragen. Als je kleren verkoopt, moet je wel de waarheid spreken, vind ik, eerlijk zeggen of het leuk staat of niet. 

‘Jaren geleden kocht ik in De Negen Straatjes een grote sieradenkist van een mevrouw, gemaakt door haar overleden man. ‘Je mag ’m hebben’, zei ze – het was het laatste jaar dat ze op de vrijmarkt stond. Deze week heeft mijn vader er een hangkastje van gemaakt, met plankjes en glas ervoor. Die gaan we ophangen in de babykamer.’

Topstuk: suède loafers van het merk A.P.C., maat 40 (vraagprijs: 25 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ik heb altijd veel schoenen mee als ik op een rommelmarkt sta, ook nieuwe schoenen; ik heb een onhandige maat en doe zó vaak miskopen. Deze loafers zijn de afgelopen jaren een beetje Assepoester-muiltjes gebleken: niemand past ze.’

Aan de straatstenen niet kwijt: pruik met daaronder een gezicht van piepschuim (vraagprijs: 10 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Deze witte poederpruik van echt haar heb ik gekocht bij een kostuumuitverkoop. Iedereen pakt de pruik op, maar niemand weet wat-ie ermee moet. Hij heeft ook een tijdje op Marktplaats gestaan, en ik kreeg verrassend veel reacties – ‘echt haar’, dat trekt kennelijk mensen aan.

‘Ja, wat dacht ik zelf toen ik hem kocht? Misschien is het leuk om ’m op een dressoir te zetten, dat dacht ik. Ik kan me voorstellen dat ik ’m ooit nog eens ga dragen op een verkleedpartijtje, je kan totaal Marie Antoinette gaan met deze pruik, maar eigenlijk staat-ie vooral in de weg.’

Frans (75) en Marijke Kingma-Geutskens (70), Soest

Topstuk: fietskarretje, eigen ontwerp, bestaande uit een stalen frame met daarin een uitneembare en afsluitbare lichtgewicht kist (vraagprijs: bieden).Beeld Annabel Miedema

Marijke: ‘Dit karretje heeft vijftien heerlijke jaren niet alleen onze omvangrijke kampeeruitrusting maar ook ons gedachtengoed vervoerd. Met de goed leesbare sticker tegen kernenergie op de achterkant hebben we op onze weg niet alleen talloze duimpjes uitgelokt, maar ook discussies. Eenmaal op bestemming transformeerde de transportkist in een voorraadkast.

‘Hij moet weg met de erkenning dat de tijd van de fietskampeervakanties al ruim achter ons ligt. Dit geldt zeker niet voor ons karretje. Dat is nog topfit en kan met een solide kogelkoppeling zó aan de fiets van een andere liefhebber worden gekoppeld. 

‘Ik zou het leuk vinden als-ie een nieuwe bestemming vindt bij een gezin dat net als wij vroeger op fietsvakantie gaat, of naar mensen die er bewust voor kiezen om zonder auto te leven. Dan kun je met dit karretje toch van alles vervoeren, want er past veel in.’

Aan de straatstenen niet kwijt: een leeuw van papier-maché, 91 centimeter hoog en 84 centimeter breed (vraagprijs: bieden).Beeld Annabel Miedema

‘Onze rommelzolder doet geen recht aan zijn decoratieve waarde. Goed op zijn plaats in een decor van tropische planten en junglebehang.’

Otis Gratz (8), Amsterdam

‘Ik vind het jammer dat de vrijmarkt niet doorgaat. Ik wide heel veel dingen verkopen maar ook heel veel dingen kopen. Speelgoedpaarden van Sleich bijvoorbeeld, want paarden zijn mijn lievelingsdieren. En Donald Ducks, die vind ik ook leuk.

‘Dingen wegdoen vind ik wel moeilijk. Ik vind het dan vaak opeens weer leuk en dan wil ik het toch zelf houden. Ik heb spijt gekregen toen ik mijn knuffelspin heb weggedaan. Ik vond hem eerst eng, want ik ben bang voor spinnen, maar toen ik hem verkocht had dacht ik: o nee! Ik zou eigenlijk nog wel een paar keer met hem willen knuffelen, omdat hij heel zacht was.’

Topstuk: eenhoornsloffen, maat 39 (vraagprijs: 1,50 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ik draag deze sloffen nooit, want ik heb maat 34 en ze zijn maat 39. Ik heb ze voor 2 euro op een rommelmarkt gekocht omdat ik ze schattig vond en omdat ik dacht dat ze mijn maat waren. We wonen in een klein huisje, daarom mogen ze verhuizen.’

Aan de straatstenen niet kwijt: speelgoedauto (vraagprijs: 50 cent).Beeld Annabel Miedema

‘Mijn broertje van 2 kreeg deze auto een keer gratis op de rommelmarkt. Een van de wielen is afgebroken, dus ik weet niet of iemand hem wil hebben.’

Berrie van Rijsewijk (82), Breda

Topstuk: houten trapje op wieltjes, bedoeld voor een hoogslaper van een klein kind (vraagprijs: 25 euro)Beeld Annabel Miedema

‘Dit trapje was bedoeld voor een hoogslaper voor kleinzoontje Joris. Maar het werkstuk ‘hoogslaper’ kwam maar niet van de grond en het manneke kan intussen al bijna vanaf de grond in zo’n hoogslaper springen.’

Aan de straatstenen niet kwijt: een tweetal voorbladen voor een vintage racefiets uit de jaren tachtig en negentig van bijvoorbeeld Gazelle, Koga of Jan Janssen (vraagprijs: samen 20 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ooit heb ik de bladen van mijn oude racefiets vervangen door andere bladen, om wat makkelijker te kunnen fietsen in de Limburgse heuvels. De bladen zijn nagenoeg ongebruikt,  met 52 en 40 tanden. Ze hebben vijf bevestigingspunten. Ook de bevestigingsmoeren en -bouten zijn aanwezig. Tegenwoordig moet het allemaal flitsend en snel zijn, maar misschien is er wel iemand die nog een oud vehikel op zolder heeft staan en denkt: dit kan ik goed gebruiken. Je weet nooit hoe een koe een haas vangt.’

Tilly Hazenberg (50), Haarlem

‘Ik ben een echte scharrelaar. Ik koop geregeld iets bij de kringloop met in mijn achterhoofd het idee: ik kan het altijd weer kwijt op de vrijmarkt. Die is bij ons voor de deur. Door de jaren heen heb ik vaste klanten gekregen. Leuk, en ook wel een compliment. 

‘Ik verzamel gedurende het jaar van alles in de kelder, tussen de schoonmaakmiddelen en de blikken verf. Een paar weken voor Koningsdag ga ik alles opnieuw bekijken en maak ik een selectie. Het is één groot rouleersysteem met spullen, dat is zo leuk aan kringlopen en markten. Je koopt een eerste kopje dat je mooi vindt, na een jaar vind je een beter kopje en kan het oude weg. Het gaat niet om geld verdienen. Als ik een koper aan mijn kraam heel leuk vindt, kan ik het zomaar cadeau doen.’

Topstuk: krijtschilderij (vraagprijs: 15 euro)Beeld Annabel Miedema

‘Bij de school van de kinderen was een soort boedelopslag, zo’n loods van een shag rokende man die er zelf ook verdwaald in lijkt te zijn geraakt – ik ben er gek op. Tussen de opgestapelde spullen vond ik twee schilderijen. Deze met het hondje heeft op verschillende plekken gehangen, in het trapgat, en tot vier weken terug in de voorkamer. Toen ik pas geleden de muren ging schilderen, zag mijn man zijn kans schoon. Hij vindt ’m heel lelijk.’

Aan de straatstenen niet kwijt: koperen koffiekannetje (vraagprijs: mag voor niks weg)Beeld Annabel Miedema

‘De afgelopen twee vrijmarkten bleef dit kannetje over. Volgens mij was het een welkomstgeschenk van een abonnement op het tijdschrift Ariadne. Nooit gebruikt, altijd in de kast gestaan. Niemand wil het hebben, en ik begrijp het.’

Emma van Kooten (30), Abcoude

Topstuk: vintage handtas uit Parijs (vraagprijs: 7,50 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Eigenlijk best een mooi tasje, maar ik gebruik ’m nooit. Het was een cadeautje van mijn broer, dus ik hoop dat hij de Volkskrant niet leest.’

Aan de straatstenen niet kwijt: hobbelpaard (vraagprijs: 7,50 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Meer dan 25 jaar oud. Ik vlocht als kind de manen van een ander hobbelpaard in de woonkamer. Daarom was dit paard niet zo populair in huize Van Kooten.’

Ineke Koppe (71), Alphen aan den Rijn

‘Ik heb jarenlang op de vrijmarkt op het Burgemeester Visserpark gestaan, maar de laatste jaren werd het me te zwaar. De meeste mensen op deze markt verkopen speelgoed en kleding, dus ik viel op met mijn kraam met brocante en curiosa. Ik ben een verzamelaar, en het contact met medeverzamelaars vond ik altijd het leukst. Ik heb nog wat kratten in de schuur staan met koningsdaghandel. Die zullen uiteindelijk een keer naar de kringloopwinkel gaan.’

Topstuk: dolk en samoeraizwaarden (vraagprijs: 25 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Gered van de ijzerbak in de kringloopwinkel waar ik al jaren als vrijwilliger werk. Omdat we daar geen messen, zwaarden en dolken verkopen, belanden die normaal gesproken in die bak. Ik vind het enge dingen, maar toch ook wel mooi. Er is vast iemand die ze verzamelt. De opbrengst is voor de stichting Kringloop Alphen aan den Rijn.’

Aan de straatstenen niet kwijt: verzameling eierdopjes, ongeveer 250 stuks (vraagprijs: 1 euro per eierdopje, ‘maar als iemand de hele handel wil hebben maken we een prijsje’). Beeld Annabel Miedema

‘Op mijn 18de kreeg ik mijn eerste eierdopje van een vriendin, in de vorm van een haantje. Op een gegeven moment had ik er een stuk of 1.200. Het werd te veel, de verzameling was niet meer schoon te houden. 

‘Eerst heb ik alle houten en plastic dopjes weggedaan. Uiteindelijk mochten alleen de eierdopjes van Engels porselein blijven, en de blauwe. De echt heel bijzondere, dat zijn er een stuk of 50, heb ik nog in het vensterbankje in de gang staan. Ik heb de dopjes weleens meegenomen op Koningsdag, en dan verkoop je er eentje ofzo. Na Pasen moet je maar net een liefhebber tegenkomen.’

Myrthe (41) en Ronja van Der Riet (11), Amersfoort 

Myrthe: ‘Sinds Ronja lid is van het Wereld Natuur Fonds verkopen we voor het goede doel. Twee jaar geleden voor de tijger en dit keer voor de jaguar, was de bedoeling. De spullen staan al een jaar in de weg in ons gangetje, want vorig jaar kwam er iets tussen. Ik dacht nu dus echt: oh nee, het gaat wéér niet door! Niet nog een heel jaar die spullen in de gang!

We spreken vaste, ronde prijzen af. Op een schoolbord schrijven we dat de opbrengst voor het WNF is, en dat we daarom niet onderhandelen of het voor een dubbeltje meer of minder kan. Voor de tijger hebben we destijds iets van 100 euro opgehaald.’  

Topstuk: zilveren sieradensetje van overleden oma (vraagprijs: 3 euro)Beeld Annabel Miedema

‘Mijn oma is vorig jaar overleden. Zij liet veel sieraden na. Een aantal dingen hebben we zelf gehouden, maar er bleef nog ontzettend veel over. Typisch: zelf droeg ze alleen maar echt goud, maar ze liet ook veel zilver na en een heleboel gekregen meuk, van die vreselijke kitschdingen, leeuwenkoppen ingelegd met nepdiamantjes en zo.’

Aan de straatstenen niet kwijt: een stuk of twintig fantasypoppen (vraagprijs: de grote 5 euro, de kleine 3 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Mijn andere oma, zij leeft nog wel, maakte poppen van klei met de kleinkinderen, een beetje in de stijl van Wendy Froud, dat was eind jaren tachtig zo’n beetje in. Inmiddels liggen ze in haar tuinhuisje, maar vroeger stond haar huis er vol mee. Oma staat nu op de wachtlijst voor een bejaardentehuis, en ze is al een beetje aan het opruimen. Het zou leuk zijn als iemand een bestemming voor haar poppen weet.’

Gerrie van Lieshout (64), Den Bosch 

‘Er zijn van die spullen die precies tussen Marktplaats en kringloop invallen. Dat zijn de dingen die perfect zijn voor de vrijmarkt, waar het toch een slagje goedkoper is. Dat maakt het spannend om te scoren. Dit jaar wilde ik zelf verkopen, op een kleed in Vught. Ik had ook al blikjes cola klaarstaan om uit te delen. Nu de kleinkinderen van mijn man niet meer langskomen, staan die blikjes bij ons thuis toch maar over de datum te raken.’

Topstuk: stoeltje bekleed met skaileer (vraagprijs: 30 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Ik ging een rotanstoel ophalen via Marktplaats. Eenmaal bij de verkoper zag ik nog een leuk stoeltje dat ik ook mocht meenemen. Ik was er heel blij mee, maar uiteindelijk heb ik er niks aan gehad; het past helemaal niet in ons interieur. Dus doe ik het weer van de hand.’

Aan de straatstenen niet kwijt: kunststof houder voor cassettebandjes en singletjes (vraagprijs: bieden).Beeld Annabel Miedema

‘Ik kan me niet voorstellen dat hier nog interesse voor is. Wie heeft er nou nog cassettebandjes? Hoewel: als je het bovenste gedeelte eraf haalt passen er lp’s in.’

Ellen Haan (55), Haarlem 

‘Ik had tien dozen klaarstaan, en grotere meubelstukken zoals bankjes, stoelen, tafeltjes, lampen. Het grootste deel heb ik intussen naar de kringloop gebracht. Met een deur op schragen staan we normaal gesproken langs de gracht in Haarlem, mooie kleden erover, en dan verdien ik meestal een paar honderd euro.

‘Later op de dag eten we met vrienden om die deur op schragen heen – de zon gaat op ons vaste plekje onder. Dan is het tijd voor ons vrijmarktritueel: wachten op de vuilniswagen van de gemeente en de mannen met bladblazers die de rommel moeten opruimen. Als die wagen is geweest, dán pas is Koningsdag voor ons voorbij. We gaan het missen dit jaar.’

Topstuk: Franse metalen kroonluchter met blaadjes (vraagprijs: 25 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Dit is zo’n ding dat snel gekocht wordt. Ik koop bijna ieder jaar wel een nieuwe lamp op de rommelmarkt in Frankrijk, en dan moet er dus thuis weer eentje weg. In de hal boven hangt nu een andere lamp. Nu ik dit kroonluchtertje weer zie, doet het me eigenlijk pijn om ’m weg te doen.

‘Soms komen mijn kinderen aan de kraam dingen van het rek halen die ik van hen toch moet houden. Ik heb weleens jurkjes verkocht uit hun kindertijd, of verkleedkleren, waar ze achteraf een beetje boos om waren.’

Aan de straatstenen niet kwijt: schilderij (vraagprijs: 2 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Een raar, lelijk ding dat ik in Frankrijk heb gekocht op een rommelmarkt. Hij stond daar zo zielig aan de kant, het begon te regenen, dus ik nam hem maar gewoon mee als leuke herinnering. Nu de vrijmarkt niet doorgaat heb ik ’m maar weer opgehangen in onze slaapkamer.’ 

Tessa de Vries (34) en Said Belhadj (45), Utrecht 

Topstuk: sinaasappelkan (vraagprijs: 7,50 euro).Beeld Annabel Miedema

Tessa: ‘Ik ben ooit begonnen met het verkopen van taart. Toen wilde iedereen mijn taartschep hebben. Later ben ik samen met een vriendin overgestapt op zelfgemaakte citroenlimonade voor 50 cent per bekertje en wilde iedereen deze kan kopen. Voor de volwassenen deden we er tegen bijbetaling van 1 euro op verzoek iets extra’s in – stiekem, want het is eigenlijk tegen de vrijmarktregels. Eén jaar hebben we er allebei 125 euro mee verdiend. 

‘We hadden een kleine limonadekraam gebouwd, die we op een steekkarretje de stad in rolden. Bij die kar ben ik zes jaar geleden voor het eerst aan de praat geraakt met mijn vriend, op wie ik al langer een oogje had. Hij stond naast ons te verkopen.’

Aan de straatstenen niet kwijt: handgemaakte Marokkaanse sloffen, maat 37 en maat 40 (vraagprijs: 17,50 euro).Beeld Annabel Miedema

‘Said verkocht toen onder meer deze handgemaakte Marokkaanse sloffen van leer. Hij ontwikkelt zelf schoenen, en heeft al jaren een zwak voor ambachten uit Marokko. Deze kwam hij twaalf jaar geleden tegen in Chefchaouen, in het noorden van het land. De sloffen zijn een beetje de running gag van onze vrijmarktkraam geworden. Ik vind ze vrij lelijk, maar hij verkoopt er ieder jaar toch weer een aantal – ouwe handelaar die hij is. Ooit had hij twaalf paar. Daar zijn er nu nog twee van over.’ 

Digitale kleedjesmarkten

Bij de bekendmaking van wat de Koninklijke Bond van Oranjeverenigingen (KBVO) geen Koningsdag maar ‘Woningsdag’ noemde, sprak het programma-onderdeel ‘digitale kleedjesmarkt’ het meest tot de verbeelding. De onlinevrijmarkt is alleen niet van de grond gekomen, maakte de Oranjebond vorige week bekend. Wel werd koningsdagthuis.nl gelanceerd. De bond hoopt dat mensen daar filmpjes zullen delen van hun bezigheden op 27 april.

Een alternatief voor de digitale kleedjesmarkt is de ‘VrijMarktplaats’ van Marktplaats. Het is de bedoeling dat deelnemers één advertentie plaatsen met een overzichtsfoto van alle spullen en een omschrijving van alle producten met de prijs. ‘Let op!’, waarschuwt Marktplaats. ‘Zorg dat kopers niet tegelijk aan je deur komen. Volg de RIVM-richtlijnen.’ 

Marktplaats werkt samen met stichting KiKa en RTL op de zogenoemde ‘KiKa Vrijmarkt’, waar verkopers worden aangespoord (een gedeelte van) hun opbrengst aan KiKa te doneren. Er is gezocht naar ‘verkopers met een verhaal’ voor de tv-show De Chantal en Beau Show tussen de schuifdeuren, op 27 april om 20.30 uur bij RTL 4. 

Ook buurtapp Nextdoor organiseert op Koningsdag een onlinevrijmarkt, tussen 9.00 en 21.00 uur. Het bedrijf heeft voor iedere gemeente in Nederland een Digitale Kleedjesmarkt-groep aangemaakt, 355 in totaal, waar alleen Nextdoor-leden kunnen kopen en verkopen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden