AlbumrecensieYol

De groove, de materiaalkeuze, de zelfverzekerde zang: alles klopt op het nieuwe album van Altin Gün ★★★★☆

null Beeld

Welverdiend, die aandacht voor Yol in grote internationale kranten als The New York Times, maar aan de weg timmeren in allerlei buitenlanden doet Altin Gün natuurlijk al wat langer.

Voorganger Gece (2019) werd genomineerd voor een Grammy Award in de wereldcategorie. Tot in Istanbul stroomden al zalen vol voor de Amsterdamse band die Turkse popklassiekers uit de jaren zeventig vertaalt naar de dansvloeren van nu.

Yol is de overtreffende trap van On (2018) en Gece. De diepe synthesizerklanken in Ordunun Dereleri vertellen al in de eerste minuut welke stap Altin Gün nu weer gezet heeft: creatief brein Jasper Verhulst haalde er een Roland 808 en ander elektronisch instrumentarium bij.

Hoogtepunt in die synthesizercategorie is ongetwijfeld Yüce Dag Basinda, een single zo onweerstaanbaar dat elk festival erop gedeind zou hebben als de pandemie de boel niet had lamgelegd.

Een dromerig stuk als Arda Boylari haalt de vaart er heel even uit, maar verder klopt alles: de groove, de materiaalkeuze, de wijze waarop de groep er het eigen muzikale stempel op drukt en de zelfverzekerdheid waarmee Erdinc Ecevit en Merve Dasdemir zingen.

Yol is een triomf.

Altin Gün

Yol

Pop

★★★★☆

Glitterbeat

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden