De Gouden Eeuw

MOOIE Triviant-vraag in 2067: Hoe presenteerde het tijdschrift Babymgzn zich in 2000?..

Denk maar even na. Inderdaad. Babymgzn wil het alledrie tegelijk zijn.

Babymgzn is het tijdschrift van Baby, een netwerk voor reclamemensen en kunstenaars. Baby is een initiatief van Rene Eller van Czar Films, een club reclamemakers die hun eerste kapitaal verdienden als makers van videoclips voor karaoke-café's.

Eller is een dromer, met centen, welteverstaan. Hij kocht in 1997, samen met zijn collega's Geraldo Vallen en Rogier van der Ploeg, de Nieuwe Walenkerk aan de Amsterdamse Keizersgracht. Daar werd een ontmoetingsplek voor creatieven gesticht, Baby genaamd. Onlangs volgde Babymgzn, waarvan het tweede nummer net uit is. In Babymgzn hoopt Eller alles te tonen dat 'als interessant en innovatief kan worden gezien door diegenen die professioneel met media en creatie bezig zijn'.

Babymgzn is het soort blad waarin het beeld als vanzelfsprekend de hoofdmoot vormt. Daarbij is het ook nog opgewekt. 'The golden age of creation is coming up', meldt het hoofdredactionele commentaar. 'Eeuwen van vakmanschap en doorzettingsvermogen brachten ons een breed aanbod van artistieke producten. En dan zijn er nu de computers die ons in staat stellen snel en efficiënt te produceren en met de wereld te communiceren.'

Nieuwe tijden, nieuwe aanpak - kortom, al blijft de originaliteit beperkt tot het uiterlijk. Babymgzn heeft een alledaagse opbouw: eerst wat glamour (met opvallend bleekjes ogende sterren), daarna de rubriek Who's out there? (portretten van illustrators, ontwerpers, fotografen en schrijvers), gevolgd door What's out there? (nieuwe ontwerpen, boeken, musea) en, achterin het blad, What's up? (waarin favoriete pagina's uit andere magazines te zien zijn).

Het hart bestaat uit visuele tractaties. Veel ruimte wordt gereserveerd voor de gemanipuleerde foto's van Tsunehisa Kimura. Deze Japanse computer-artiest valt met het betere plakwerk de werkelijkheid aan, wat resulteert in beelden van Adolf Hitler aan een gokkast, een waterval op Manhattan of een platgebombardeerd Hiroshima - waar alleen de reclameborden fier overeind zijn blijven staan.

Ook de modereportage ontbreekt niet. Maar in Babymgzn geen dunne dames met harde buiken. Fotograaf Ruud van der Peijlen richtte zijn lens op opgemaakte mannen. Zij staan, van top tot en met kruis vastgelegd, tegen een witte achtergrond, waardoor de foto's de charme van een vette knipoog krijgen - al heeft het oppiepende schaamhaar van Steve, boven een spijkerbroek van H & M, ook iets provocerends.

Deborah Schamoni fotografeerde jongen vrouwen in Berlijn. Opnieuw viert soberheid hoogtij. De dames, van wie er twee uit het voormalige Oostblok komen, poseren rommelig in wat hun huiskamer lijkt te zijn, terwijl op de pagina ernaast een woonblok staat afgebeeld.

De fotoserie Board People van The Stone Twins laat zien dat Babymgzn behalve pretenties ook humor heeft. The Stone Twins fotografeerden in Amsterdam de reclameborden van de middenstand, en voegde kleine, fictieve geschiedenissen toe. Het houten bakkertje met zijn mandje vol stokbroden blijkt door Duitsers altijd verkeerd te worden begrepen, het happende haringmeisje ('ze zijn er weer', staat op haar buik) was eerst weinig succesvol in de porno-industrie en het voetballertje (vaak voor de deur van een sigarenwinkel) voelt niks voor een loopbaan in Barcelona.

'Een innovatieve tussenvorm?' Welnee. Een geinig idee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden