recensie Fallujah

De gitaren van Fallujah leggen de schreeuwende deathmetalvocalen in de watten ★★★★☆

Albumhoes Fallujah: Undying Light. Beeld Fallujah

Heavy

★★★★☆

Fallujah

Undying Light

Nuclear Blast

Het is altijd de hamvraag bij de nieuwe generatie technisch hoogbegaafde deathmetalbandjes. Weten ze bij de stijlmiddelen die hun genre voorschrijft – moordend strakke drums, kort afgemeten en steeds van schema wisselende gitaarriffs, schreeuwende vocalen – toch iets van emotie uit te dragen, en misschien zelfs iets dat lijkt op een echt liedje? De Frans-Baskische band Gojira is er een meester in, maar ze worden achtervolgd door het Amerikaanse Fallujah.

De plaat Undying Light is weliswaar nog extreem hard, zeker voor ongeoefende metaloren, maar in de tracks ligt een gloeiende muziekpracht verscholen. Het bandgeluid is hol en drijft in een dikke echo. Het drumwerk van Andrew Baird is razendsnel en duizelingwekkend, maar eist toch niet irritant de hoofdrol op. Maar het mooiste is de wijze waarop de monotone schreeuwstem van de nieuwe zanger Antonio Palermo in de watten wordt gelegd. Zijn vrij hoge, scherpe schreeuw klinkt geweldig naast de atmosferische gitaarpartijen en soms bijna Pink Floyd-achtige solo’s, die de scherpe randjes van het vocale brulwerk halen. Daardoor klinken liedjes als Ultraviolet en Hollow  harmonieus en onheilspellend, en krijgt deze belangrijke nieuwe metalband stevige, en zelfs verhalende zeggingskracht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden