De Georgisch-Russische liefde die op aarde niet mocht zijn

De Russisch-Georgische relaties bevinden zich op een historisch dieptepunt, maar er waren tijden dat de liefde kon bloeien. In de roman Oneindig kijkt de Georgische prins Sjota op een tuinfeest in het idyllische landschap van de Kaukasus diep in de ogen van de Russische prinses Taya....

Olaf Tempelman

Als die twee nog lang en gelukkig hadden geleefd waren ze niet de hoofdpersonen geworden van een roman die door de Britse pers is onthaald als een vergeten meesterwerk. De Georgische edelman Nicholas Tchkotoua (1905-1984) schreef Timeless, zijn enige roman, in 1949 in de VS, in nog niet optimaal Engels. Het boek bleef onopgemerkt. Een paar jaar terug werd het bij toeval gelezen door de Britse uitgever Peter Nasmyth die Tchkotoua's zoon de tekst liet bewerken. Een verkoopsucces volgde.

Dat dit boek het begin 21ste eeuw goed doet, zou weleens kunnen liggen aan de ongegeneerd klassieke sfeer. We hebben hier te maken met een sierlijke onstoffelijke liefde en, hoe kon het anders, echte tragiek. Want het is Taya's moeder die uitgeteerd door tbc op haar sterfbed verhindert dat de geliefden trouwen, niet omdat Sjota Georgiër is, maar omdat hij ook aan tbc heeft geleden. Moeders vonnis doet de prins in een spiraal van zelfdestructie belanden, waar Taya hem, al dan niet in een visioen, uit bevrijdt. Als een goed Georgisch verteller laat Tchkotoua een wijze monnik Sjota’s liefde daarna naar metafysische hoogtes tillen: ‘Als het ware liefde is die je in je ziel koestert, dan zal die (...) nooit minder worden of verdwijnen.’Olaf Tempelman

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden