PicsFloortje Smit

De geniale ontslagbrief van Thompson laat zien dat een ‘tweede kans’ voor problematische mannen niet zo vanzelfsprekend is

Emma Thompson.  Beeld AFP
Emma Thompson.Beeld AFP
Floortje Smit

Pixar-oprichter John Lasseter moet hebben gedacht dat hij er aardig mee weg was gekomen. Een paar maanden geleden verliet de baas van Walt Disney Animation Studios het bedrijf vanwege ‘onfatsoenlijk gedrag’. Seksueel getinte opmerkingen tegen vrouwen, ongevraagd vastgrijpen, enzovoorts. Ondanks een verlof van een half jaar en een brief waarin het animatiegenie zijn ‘misstappen’ erkende en zijn excuus aanbood, bleek zijn positie onhoudbaar.

Maar hopla, hij had in no time een nieuw baantje weten te regelen – hoofd animatie bij de prestigieuze studio Skydance. Goed, hij moest beloven dat hij zich voortaan ‘professioneel’ zou gedragen en er was een bijeenkomst georganiseerd voor het bezorgde personeel, maar daarna had het allemaal moeten overwaaien.

Dat was buiten actrice Emma Thompson gerekend. Die besloot vanwege de aanstelling van Lasseter in stilte op te stappen als stemacteur van de film Luck. Toen de vaktijdschriften er lucht van kregen en de L.A. Times verhaal kwam halen, stuurde ze prompt haar geniale ontslagbrief door.

Gut, iedereen verdient een tweede kans, zegt u? Kom er maar in Emma Thompson: ‘[Lasseter] ontvangt miljoenen dollars terwijl hij die tweede kans krijgt. Hoeveel krijgen de werknemers van Skydance die hem die kans GEVEN?’ En: ‘Als werknemers bij Skydance hem die tweede kans niet willen geven, moeten die zich dan ongemakkelijk voelen of zelfs ontslag nemen? Zou het niet Lasseter moeten zijn die in dat geval zijn baan verliest?’

En dit zijn nog maar twee van de sterke punten waarmee ze in haar brief de vinger op de zere, ethische plek legt bij een comeback van dit soort types. Haar morele vragen zijn des te interessanter omdat meer door #MeToo ‘ten val gebrachte’ mannen voorzichtig de stemming peilen, met wisselend succes. Kevin Spacey faalde natuurlijk spectaculair met zijn tenenkrommende filmpje; Woody Allen is gewoon een nieuwe film aan het maken in Spanje, met een filmmaatschappij die ‘de kunstenaar op zijn werk beoordeelt’; Casey Affleck maakte een feministische film.

Natuurlijk, de ene problematische man is de andere niet. Maar van elke tweede kans gaat ook een maatschappelijk signaal uit. ‘Ik weet dat alle eeuwen waarin mannen dachten recht te hebben op een vrouwenlichaam niet binnen een dag voorbij zijn. Of binnen een jaar’, schrijft Thompson. ‘Maar ik realiseer me ook dat als mensen die zich daartegen hebben uitgesproken – zoals ik – daar geen standpunt tegen innemen, het veel te lang duurt om de generatie van mijn dochter hiertegen te beschermen.’

In een klap zorgt ze er daarmee voor dat vergeven en vergeten niet zo vanzelfsprekend meer is. En door te laten zien dat je je kúnt uitspreken als je voldoende macht hebt, toont ze aan dat niets zeggen tegenwoordig ook een keuze is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden