FilmrecensieMotherless Brooklyn

De gebreken in Motherless Brooklyn laten zich niet verdoezelen ★★☆☆☆

Hoe Edward Norton ook zijn best doet, je ziet steeds de acteur die een man met tourette vertolkt.

Een schakelaar die je steeds uit de film haalt, dat is de rol van Edward Norton in diens eigen Motherless Brooklyn. Norton speelt Lionel Essrog, een privédetective met het syndroom van Gilles de la Tourette, wiens baas Frank (Bruce Willis) in het New York van 1957 door boeven overhoop wordt geknald. Speurend naar de schimmige toedracht van die afrekening, komt Lionel in het vaarwater van Moses Randolph (Alec Baldwin), een machtsbeluste wethouder die rücksichtsloos de sloophamer door de achterstandswijken haalt. Ook Randolphs gedreven rivale Laura Rose (Gugu Mbatha-Raw) blijkt een pion in de intrige. 

Maar wacht, een detective met tourette? Hoe kan iemand die onvrijwillig de raarste dingen roept en onder allerlei tics gebukt gaat, onopvallend speurwerk verrichten? Op zich is het een fascinerende discrepantie, die van Lionel een even geplaagde als koppige held maakt. Maar hoezeer Norton ook zijn best doet, je ziet steeds de acteur die een man met tourette vertolkt, niet het personage zelf. 

Gelukkig went het gaandeweg een beetje en krijgt Norton fijn tegenspel van onder anderen Raw en Michael Kenneth Williams als ultracoole jazztrompettist. Willem Dafoe doet ook mee, als een van Randolphs verbeten criticasters. 

En dan is er nog de verzorgde aankleding. Al in 1999 vatte Norton het plan op om Jonathan Lethems gelijknamige roman te verfilmen, nog voordat hij met Keeping the Faith (2000) zijn regiedebuut maakte. Hij wist ook meteen dat hij het verhaal van de tegenwoordige tijd naar de jaren vijftig wilde verplaatsen. Op die manier kon hij laten zien hoe de stad toen al werd geteisterd door gentrificatie, en kon het verhaal worden ingebed in een rokerig film-noirdecor van gleufhoeden, jazzclubs en achterafsteegjes.

De gebreken van Motherless Brooklyn laten zich met die liefdevolle aankleding niet verdoezelen. Nortons script is onnodig warrig en wijdlopig, vol bijfiguren die er vrijwel niet toedoen en een climax die nauwelijks als een climax aanvoelt. De film lijkt soms komisch bedoeld terwijl er niets te lachen valt, vult gaten op met krukkige flashbacks en doet qua cameravoering soms maar wat. Neem alleen al de introductie van Moses Randolph, waarbij het gezicht van acteur Baldwin eerst steeds quasigeheimzinnig buiten beeld wordt gehouden en je hem dan toch, zonder verdere omhaal, alsnog gewoon te zien krijgt. Waar gaat zoiets over? Visie, daar ontbreekt het Motherless Brooklyn nog het meest aan.

Motherless Brooklyn

Misdaad

★★☆☆☆

Regie: Edward Norton

Met Edward Norton, Gugu Mbatha-Raw, Alec Baldwin, Willem Dafoe, Bobby Cannavale, Bruce Willis, Ethan Suplee, Cherry Jones

144 min., in 66 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden