Recensie Kensington

De galm van Kensington en de galm van de Arena: dat wordt pas laat op de avond een geslaagde combinatie (3 sterren)

In eerste instantie komt uit de speakers gitaarsoep, waarin zanger Eloi Youssef watertrappelt. 

Kensington tijdens voorbereidingen van het concert in de Johan Cruijff Arena Beeld Kensington

Wat doe je als je de afgelopen drie jaar al tien keer in een uitverkochte Ziggodome hebt gespeeld? Dan maak je de overstap naar het stadion. Kensington, Nederlands populairste rockact, die begin dit jaar nog de Popprijs 2017 won, sluit de zegetocht van schoolbandje naar stadiongigant af met een concert in de de Amsterdamse Johan Cruijff Arena.

Ze lijken voor elkaar gemaakt. Als er één ruimte is waar de galmgrossiers tot hun recht komen, is dat een sporthal waar vijftigduizend mensen badkuipen vol bombast over zich heen kunnen laten storten.

Daar ligt ook een beetje een probleem. Want het stadion heeft de reputatie een galmbak te zijn. Galm op galm, werkt dat?

Niet echt. Vanaf de hartstochtelijke opener Do I Ever kun je vaststellen dat uit de speakers gitaarsoep komt, waarin leadzanger Eloi Youssef watertrappelt en alle ingrediënten naar elkaar gaan smaken: taai en ondoordringbaar.

Kensington heeft een bijzonder talent voor instant-meezingbare gloedvolle popliedjes; het soort dat van je hart een vuist maakt die je vervolgens op de maat van de muziek in de lucht pompt. Maar als subtiliteit constant wordt weggedrukt, en de ‘woohooohoo’s’ – de meest gebruikte tekst in het Kensington-repertoire – blijven waaien, slaat die emotionele bulldozerij dood. Zelfs een ballad als Sorry, die nog begint met een intiem pianootje, gaat door de gitaarcementmolen.

Pas in de tweede helft, als het geluid beter in balans is en hits als Riddles en Streets voorbijkomen, voel je dat de zwakte van Kensington ook een kracht kan zijn. Dan wordt de band losser, zuigt het publiek de energie op en word je opgetild door het geweld, in plaats van sufgebeukt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.