Recensie De film van Dylan Haegens

De film van Dylan Haegens is een volkomen pretentieloos maar vrolijk feestje (drie sterren)

‘Voor Dylan is het allemaal nog een beetje wennen’, zegt de voice-over in De film van Dylan Haegens. Inderdaad maakt Haegens aanvankelijk een licht verloren indruk, in zijn speelfilmdebuut. Zo’n film is wel even wat anders dan de komische sketches die hij wekelijks presenteert op zijn door bijna anderhalf miljoen abonnees gevolgde YouTubekanaal.

Still uit De film van Dylan Haegens. Beeld Arjo Frank Kievits

Dylan staat net weer zo’n sketch op te nemen, met vaste teamleden Teun en Rick en producent en levenspartner Marit. In de hitserie ‘10 manieren’ gaat het dit keer over tien manieren waarop je je kamer kunt opruimen. Met een bulldozer, bijvoorbeeld.

De film van Dylan Haegens. Komedie. Met Dylan Haegens, Teun Peters, Rick Vermeulen, Marit Brugman, Nick Golterman, Patrick Stoof

81 min., in 108 zalen.

Intussen vraagt Dylan zich af wat al die extra camera’s op de set doen. En waar komt die boven zijn hoofd klinkende stem vandaan, die voortdurend alles toelicht? De voice-overman blijkt gewoon tegenover hem aan een tafeltje te zitten, dikke koptelefoon over zijn oren, lachend en zwaaiend naar Dylan. ‘Dylan zwaait vriendelijk terug’, zegt hij. En Dylan zwááit vriendelijk terug.

Best grappig, hoe de op tieners mikkende kolder van Haegens’ internetfilmpjes naar speelfilmlengte wordt uitgerekt. De lol waarmee Dylan en co zichzelf vertolken werkt aanstekelijk. Als Haegens-leek heb je verder alleen een flink gevoel voor flauwe en absurde humor nodig, en de bereidwilligheid om de film, geregisseerd door Bas van Teylingen en Haegens zelf, te zien als wat hij wil zijn: een volkomen pretentieloos maar vrolijk feestje voor iedere (potentiële) Dylan-fan.

De plot stelt niks voor. Dylan ondervindt volop tegenwerking van rivaal IJsbrand (Nick Golterman), die zijn abonnees wil inpikken en heult met het schimmige hightech-bedrijf van meneer Opstelten (Patrick Stoof). Deze aan bubbeltjesplastic verslaafde schurk produceert software voor griezelig overtuigende nepfilmpjes: één druk op de computer, en een niet van echt te onderscheiden Marit staat vals te zingen in haar onderbroek.

Het leidt tot een hoop gein en ongein. Maar ook als de film qua regie en timing soms nogal krakkemikkig oogt, blijven de 25-jarige Venrayer en zijn maten sympathieke, aangenaam alledaagse gasten in een kinderlijk cartoonesk universum, waar Dylans tostizaak gewoon ‘Tosti-tent’ heet en de krant ‘De krant’.

Of dit alles bioscoopwaardig is? Vroeger had je gezegd dat De film van Dylan Haegens vooral voor tv geschikt is. Maar tv is voor YouTubers als Haegens een gepasseerd station. Kijk maar naar dat heerlijk idiote kunstwerk in IJsbrands villa, opgebouwd uit levende, maar roerloze mensen. ‘We hebben allemaal bij de televisie gewerkt’, zegt een van hen, ‘dus we zijn gewend om de hele tijd compleet stil te staan.’

2018 is voor de Nederlandse film het jaar van de YouTuber. Hoe verhoudt die YouTuber zich tot de klassieke filmwereld en waarom heeft het witte doek nog aantrekkingskracht op hen? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.