Recensie Rafiki

De film Rafiki, over twee lesbische meisjes in Kenia, stelt met opgeheven hoofd vooroordelen aan de kaak ★★★★☆

De opbouw van de film is wat eenvoudig, maar de gevoelige scènes in een verlaten camper maken alles goed. 

Film still uit Rafiki

Bijna alles heeft kleur in Rafiki, een Keniaanse, kauwgombalachtige film over een grote eerste liefde tussen twee meisjes. Zelfs een betonnen huizenblok in Nairobi oogt vrolijk, met een knalroze gevel die fel afsteekt tegen de blauwe lucht. Tussen de flats verplaatst de jongensachtige Kena (Samantha Mugatsia) zich op haar skateboard. Ze ontmoet Ziki (Sheila Munyiva), een feestelijke verschijning met haar roze dreads en roze lippenstift.

Ziki is aardig, maar ook de dochter van Peter Okemi, een man die zich net als Kena’s vader verkiesbaar heeft gesteld voor de lokale politiek. Zo gooit Wanuri Kahiu, die Rafiki regisseerde en samen met Jenna Bass het scenario schreef, een scheut Romeo & Julia in het verhaal: de vaders beconcurreren elkaar terwijl hun dochters voor elkaar vallen. Dat Ziki’s vader veel bemiddelder is dan Kena’s vader, die een buurtwinkeltje heeft, vergroot de kloof nog eens.

Maar politieke strijd en sociale verschillen blijken al gauw ondergeschikt aan een veel groter probleem. Homoseksuele relaties zijn in Kenia allesbehalve geaccepteerd. Of het nu de wet is die het verbiedt, de kerk of de roddelende gemeenschap, het wordt Kena en Ziki snel duidelijk dat ze niet vrij zijn in hun liefde.

Rafiki, gebaseerd op een kort verhaal van Monica Arac de Nyeko, is een dappere film, die met opgeheven hoofd vooroordelen aan de kaak stelt. De Keniaanse filmkeuring verbood aanvankelijk alle vertoningen van het drama, maar Kahiu vocht die beslissing aan en wist de film al kort in haar thuisland in de bioscoop te krijgen. Financiering vinden was ook een hele klus. Meerdere Europese fondsen droegen bij. Dat het alsnog geen vetpot was, is vooral terug te zien in de locaties: steeds keren de hoofdpersonen terug bij hetzelfde café, dezelfde huizen en hetzelfde voetbalveldje. De enige plek waar Kena en Ziki niet door anderen gezien kunnen worden, is een oude, verlaten camper, een oase van kalmte in het bruisende stadsleven. Daar komt hun verliefdheid echt tot bloei, in voorzichtige aanrakingen.

Rafiki is een wat eenvoudig opgebouwde film, maar die gevoelige scènes in het campertje maken alles goed: de liefde spat van het scherm, even kleurrijk en betoverend als de omgeving.

Rafiki

Drama

★★★★☆

Regie Wanuri Kahiu

Met Samantha Mugatsia, Sheila Munyiva, Dennis Musyoka.

83 min., in 22 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden