De film heeft een voorzichtig feministische ondertoon, maar zal vrijwel niemand tegen de haren instrijken

Film (drama) - Mary Magdalene

Alles aan deze vertelling van het passieverhaal is ingetogen (zelfs Joaquin Phoenix) en wars van spierballenvertoon. Haast achteloos legt de film andere accenten; schandalen zal dat niet opleveren, wel stof tot nadenken.

Maria Magdalene

Met een religieus drama begeef je je als filmmaker op glad ijs. Al gauw maak je iemand kwaad; zie maar eens het neutrale terrein te bewandelen tussen de rekkelijken en preciezen van welke godsdienst dan ook. Het geldt ook voor het verhaal van Jezus: Mel Gibson riep met zijn bloederige, voor reliporno versleten The Passion of the Christ (2004) felle reacties op, net als eerder Martin Scorsese met The Last Temptation of Christ (1988), in conservatieve hoek als blasfemisch beschouwd.

Het lijkt erop dat de makers van Mary Magdalene weinig trek hadden in controverse. De film over het leven van Jezus' bekendste vrouwelijke volgeling heeft een voorzichtig feministische ondertoon, maar zal vrijwel niemand tegen de haren instrijken. Het is scenarioschrijvers Helen Edmundson en Philippa Goslett er vooral om te doen de naam van Maria Magdalena te zuiveren. Daarin zijn ze niet de eersten. Met name binnen de katholieke kerk werd Maria Magdalena lange tijd als prostituee gezien. Dat die beschuldiging uit de lucht was gegrepen, was al bekend. In andere kringen stond ze juist te boek als Jezus' beste apostel.

Mary Magdalene staat lang stil bij de omstandigheden die Maria (Rooney Mara) uit het dorp Magdala doen besluiten zich aan te sluiten bij Jezus en zijn mannen. Ze is een eigenzinnige vrouw die niet gedwongen wil worden tot een huwelijk. Ze voelt zich anders dan anderen. Jezus accepteert haar; zij gelooft heilig in hem en zijn wonderen, maar ze legt zijn woorden anders uit dan de meeste van zijn apostelen, wat haar niet geliefd maakt.

Drama

Regie: Garth Davis.

Met: Rooney Mara, Joaquin Phoenix, Chiwetel Ejiofor, Tahar Rahim, Ariane Labed.

120 min., in 38 zalen.

Alles aan deze vertelling is ingehouden: de kalme opbouw, het kleurenpalet met talloze tinten beige, de acteerstijl. Zelfs Joaquin Phoenix, die Jezus neerzet als een dromerige, onpeilbare leider, blijft op de vlakte. Alleen Tahar Rahim weet als Judas te sprankelen. Zijn rol is dan ook veel interessanter dan die van Mara, die vaak is veroordeeld tot zwijgend toekijken.

Garth Davis, regisseur van het voor zes Oscars genomineerde drama Lion (2015), blaast weinig leven in het geheel. Toch heeft zijn beheerste benadering ook goede kanten. Mary Magdalene is taaie kost, maar heeft genoeg te bieden voor wie het passieverhaal eens zonder spierballenvertoon wil zien. Haast achteloos legt de film andere accenten; schandalen zal dat niet opleveren, wel stof tot nadenken.


Lees meer over de achtergrond van Maria Magdalena

Maria Magdalena blijft een multi-interpretabel icoon. Daar gaat een nieuwe film weinig aan veranderen
In Mary Magdalene wordt het klassieke beeld van de Bijbelse Maria Magdalena bijgesteld. Ze was geen hoer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.