Film

De felle kleuren in Eyimofe lijken zich te verzetten tegen de misère van de hoofdpersonages ★★★★☆

De hoop dooft nooit volledig in het speelfilmdebuut van de Nigeriaanse tweelingbroers Arie en Chuko Esiri.

Kevin Toma
null Beeld

De rode overall van elektricien Mofe, een knalblauwe ventilator, de gele busjes in de propvolle straten van Lagos, en nog zoveel andere dingen en kleuren: ze spatten van het scherm in het indrukwekkende Nigeriaanse drama Eyimofe (This Is My Desire). Alleen al dankzij het gebruik van 16mm-filmmateriaal verzetten de tinten en texturen zich bijna fysiek tegen de misère van de hoofdpersonages.

Zoals dus de werkkleding van vijftiger Mofe (een sterke, bedrieglijk ingetogen rol van Jude Akuwudike). Hij moet de aftandse machines van een drukkerij overeind houden en is de enige die bij de zoveelste kortsluiting raad weet met de levensgevaarlijke spaghetti in de kabeldozen. Zijn bazin weigert te investeren in betere voorzieningen. ‘Het beste veiligheidsinstrument is een veilige arbeider’, predikt een affiche in de drukkerij – en zo leveren teksten op de achtergrond van de film wel vaker hun eigen cynische commentaar.

Tweelingbroers Arie en Chuko Esiri geven Mofe in hun speelfilmdebuut nóg een baan, als nachtwaker. Hij moet immers ook voor zijn zus en haar zoontjes zorgen, en spaart voor valse papieren om de oversteek naar Europa te kunnen maken. Dat het hoofdstuk over Mofe Spanje heet, terwijl dat reisdoel door een rampzalige gebeurtenis volledig uit zicht verdwijnt, benadrukt de patstelling waarin Mofes leven terechtkomt.

Rosa

Hij zou er ongetwijfeld goed over kunnen praten met Rosa (een eveneens imponerende Temi Ami-Williams), die met haar zwangere tienerzusje Grace in dezelfde sloppenbuurt woont als hij, maar die enkel als vreemdeling zijn pad kruist. Rosa wringt zich in allerlei bochten om rond te komen en goed voor Grace te zorgen, en even lijkt het haar voor de wind te gaan als ze de rijke Amerikaanse expat Peter leert kennen. Niet voor niets heet haar hoofdstuk Italië: daar willen Rosa en Grace naartoe als de baby er eenmaal is, met de hulp van een rijke zakenvrouw die duidelijk niets goeds met hen voorheeft.

De Esiri’s, steunend op fraai camerawerk van Arseni Khachaturan, leggen allerlei subtiele parallellen tussen hun hoofdpersonen. Dat doen ze bijvoorbeeld door in Italië bijna onmerkbaar terug in de tijd te springen en scènes te herhalen vanuit een ander perspectief. Of door zowel Mofe als Rosa vanaf grote hoogte te filmen terwijl ze op de markt spullen proberen te verkopen, op een persoonlijk moment van wanhoop. De alledaagse tragedies van Eyimofe zijn voortdurend gekoppeld aan geldgebrek; vooral in Rosa’s verhaal krijgen relaties en gesprekken telkens het karakter van een transactie tussen ongelijkwaardige partijen.

Toch dooft de hoop nooit volledig in Eyimofe, dat vorig jaar op World Cinema Amsterdam terecht de prijs voor beste film won. De Esiri’s, die filmden op liefst 48 locaties, van getto tot rooftopbar, houden simpelweg te veel van hun stad en haar inwoners om het leven uit beeld te laten glippen.

Eyimofe (This Is My Desire)

Drama

★★★★☆

Regie Arie en Chuko Esiri

Met Jude Akuwudike, Temiloluwa Ami-Williams, Toyin Oshinaike, Emmanuel Adeji, Mary Agholor, Ivy Akinyode, Kemi Lala Akindoju, Jacob Alexander, Cynthia Ebijie

116 min., in 25 zalen en te zien op Picl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden