Cultuurtips De Nieuwe Oogst

De favorieten van de Volkskrant-recensenten: Schapenheld, JA en Opgediept

1. Documentaire

Schapenheld. Vier sterren. Regie Ton van Zandvoort.

filmbeeld

De documentaire Schapenheld, eerder al te zien op het documentairefestival Idfa in Amsterdam, volgt een van Nederlands laatste échte herders: Stijn Hilgers. Regisseur Ton van Zandvoort tilt zijn portret van Hilgers uit boven dat van een stuurse eenling. En als er een ooit een prijs bestaat voor de mooiste drone-filmbeeld mag Schapenheld winnen. Recht van boven gefilmd zien we de kudde schapen bewegen in gezamenlijke vormen op die per seizoen weer anders gekleurde heide. Een visuele ode aan een oerlandschap dat als het niet langer wordt begraasd onvermijdelijk zal verdwijnen.

Bor Beekman

2. Theater

Opgediept door De Theatertroep. Vier sterren. Tekst Judith Herzberg. Tournee t/m 3 mei.

Decorwisseling in Opgediept. Beeld Jacqueline Damming

‘Het ergste moet nog komen.’ Dat zinnetje komt ongemerkt hard aan in de toneeltekst Opgediept van Judith Herzberg. Het is Amsterdam, 1942 en een jonge man en zijn vrouw maken zich op voor een reis met onbekende bestemming. Hun dochtertje Riva hebben ze net afgestaan aan een onderduikmoeder. Opgediept is een mix van alledaagse conversaties en pure theaterpoëzie. Herzberg zet het realisme van de situatie net even scheef door het herhalen van zinnetjes, het uitspreken van gedachten en sprongetjes in onderdrukte emoties.

Hein Janssen

3. Film

Can You Ever Forgive Me? Vier sterren. Regie Marielle Heller.

Melissa McCarthy als "Lee Israel" in de film Can You Ever Forgive Me?

Om rond te komen verkocht schrijver Lee Israel (1939-2014) vervalsingen van correspondentie van beroemde auteurs. Ze schreef de brieven zelf op oude typemachines, in de stijl van de zogenaamde afzenders. Can You Ever Forgive Me? toont hoe Israel (gespeeld door Melissa McCarthy) te werk ging en vooral ook hoe eigenwijs, vervelend en geestig ze kon zijn. Regisseur Marielle Heller geeft een mooi tijdsbeeld van New York aan het begin van de jaren negentig, een periode waarin de kloof tussen winnaars en achterblijvers snel groter wordt. Israel is beide: een loser met talent, die met opgeheven hoofd voor de zelfkant kiest.

Pauline Kleijer

4. Theater

JA van Nasrdin Dchar i.s.m Floris van Delft. Vier sterren. Tournee t/m 2 juni.

Nasrdin Dchar in 'JA'. Beeld Raymond van Olphen

JA is een raamvertelling van het langverwachte huwelijksfeest van Nasrdin Dchar en tegelijkertijd een reconstructie van zijn relatie. Hij: een praktiserend moslim uit een traditioneel Marokkaans-Nederlands nest, zij een eigenzinnige Brabantse die wel houdt van een pilsje en een peuk. Op de van hem bekende, innemende verteltoon voert Dchar ons in een sober maar inventief toneelbeeld langs de vele vooroordelen en misverstanden waar ze als stel mee te maken krijgen, zowel binnen de relatie als erbuiten. Volgens Dchar is hun relatie is altijd een vraagstuk, zegt hij, en dat frustreert.

Herien Wensink

5. Film

Mid90s. Vier sterren. Regie Jonah Hill.

Mid90s.

Zonder woorden vertelt de steeds terugkerende glimlach van de 13-jarige Stevie in Mid90s hoe hij zijn stappen naar een nieuwe levensfase beleeft. Mid90s speelt zich af in de wereld van een viertal onaantastbare skaters in de jaren negentig. In dit speelse, sfeervolle en sterk geacteerde regiedebuut van steracteur Jonah Hill laat hij een indrukwekkend gevoel voor detail zien. De film gaat over hiërarchie, bewijsdrang en sociale codes, maar ook over bewonderen, vriendschap en het zoeken naar een veilige plek voor zelfontplooiing, hoe onveilig die plek voor buitenstaanders ook lijkt te zijn.

Berend Jan Bockting

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden