Cultuurtips De nieuwe oogst

De favorieten van de Volkskrant-recensenten: If Beale Street Could Talk, Double Vies en Bye Bye Baby

Wat kwam er de laatste dagen weer voor moois bij in het cultuuraanbod? De specialisten van de Volkskrant kiezen hun favorieten.

KiKi Layne als Tish en Stephan James als Fonny in If Beale Street Could Talk.

1. Film

If Beale Street Could Talk. Vier sterren. Regie Barry Jenkins

If Beale Street Could Talk, naar de gelijknamige roman uit 1974 van James Baldwin, laat zich kijken als lyrische liefdesgeschiedenis, maar biedt tegelijkertijd een gevoelig inzicht in de Afro-Amerikaanse ervaring. In de film wordt het liefdesverhaal van Tish en Fonny in de jaren zeventig verteld, dat soms ook een frontale aanklacht is tegen een onverholen racistische samenleving. Trouw aan Baldwins woorden prikt Jenkins waar het zeer doet. De intuïtie waarmee de regisseur heden en verleden met elkaar verweeft, bevestigt zijn gevoel voor het potentieel van cinema.

Berend Jan Bockting

2. Toneel

Bye Bye Baby door Maas Theater en Dans. Vier sterren. Tournee t/m 5 april 2019.

Beeld Nichon Glerum

Geen ergere tijd dan de brugklas. Dat laat theatermaker Nastaran Razawi Khorasani zien in Bye Bye Baby. Twee jonge meisjes (gespeeld door Nina Fokker en Khorasani zelf) doorlopen in de voorstelling hun dagelijkse rituelen. Doordat de meisjes geen contact hebben, is de eenzaamheid op een gegeven moment te snijden. Het knappe is dat Khorasani daar geen groot drama van maakt, maar het presenteert als een vanzelfsprekende ontwikkeling. En dat moet voor velen in het publiek, jong en oud, herkenbaar zijn.

Vincent Kouters

3. Film

Doubles vies. Vier sterren. Regie: Olivier Assayas

Zoals de titel suggereert, gaat Doubles vies over dubbellevens in allerlei soorten en maten. In de film van Olivier Assayas blijkt elk decor geschikt voor een verbaal spervuur. Meer dan ooit zet de Franse regisseur zijn onderzoek voort in de vorm van een onafgebroken discours, waarbij de stellingen en argumenten soms adembenemend rap over elkaar heen buitelen. Doordat iedereen aanvankelijk even gewichtige als onpersoonlijke zaken bespreekt, is Doubles vies extra vertederend wanneer de hoofdrolspelers opeens kwetsbaar en intiem met elkaar omgaan.

Kevin Toma

4. Dans

Requiem & Citizen Nowhere door Het Nationale Ballet. Vier sterren. Tot 1 maart in Het Nationaal Opera en Ballet, Amsterdam.

Requiem, door Het Nationale Ballet. Beeld Hans Gerritsen

Requiems (dat in het katholieke geloof dodenmis betekent) werden al duizenden keren gecomponeerd. In deze uitvoering door het Nationale Ballet verruilen choreograaf David Dawson en componist Gavin Bryars de sfeer van religie juist voor die van spiritualiteit. Er wordt ruimte gegeven aan het idee dat leven en dood, heden en verleden, sterk met elkaar verbonden zijn. Dawsons’ choreografie is over het algemeen levendig, met een komen en gaan van druk bewegende mensen en snel wisselende formaties met veel symmetrie.

Mirjam van der Linden

5. Film

No Date, No Signature. Vier sterren. Regie Vahid Jalilvand

Beeld uit het rechtbankdrama No Date, No Signature.

No Date, No Signature is een rechtbankdrama dat zich bijna volledig buiten de rechtbank afspeelt. De tweede film van de Iraanse regisseur en scenarist Vahid Jalilvand is een doolhof van wreed toeval, nalatig handelen en onbeholpen goede bedoelingen. No Date, No Signature is een rijke morele parabel vol grijsschakeringen – ook in visuele zin, want met zijn uitgebleekte kleurenpalet laat Jalilvand het stoffige, stedelijke Iran nog grauwer ogen dan anders. Knap acteerwerk en scherpe dialogen houden het drama spannend, terwijl Jalilvand stiekem toch vragen opwerpt over klassenjustitie, man-vrouwverhoudingen en repressie. Dat getuigt van moed en talent.

Pauline Kleijer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.