Concertrecensie Nilüfer Yanya

De Engelse Nilüfer Yanya wil níét de zoveelste singer-songwriter zijn. Toch overtuigt ze ook met alleen haar stem en gitaar ★★★★☆

De Engelse Nilüfer Yanya in een volle Bitterzoet, Amsterdam. Beeld Ben Houdijk

De 23-jarige Londense popzangeres Nilüfer Yanya had niet op een volle zaal gerekend, bekent ze dinsdagavond in het Amsterdamse Bitterzoet. ‘Was er niet een belangrijke wedstrijd vanavond?’ Het aanzienlijke aantal Engels sprekenden in de zaal denkt daar anders over. Zij zijn afgekomen op de zangeres die vorige maand een van de meest veelzijdige Britse popplaten in tijden heeft uitgebracht.

Vanavond kunnen we vaststellen of Yanya live net zo makkelijk van genre wisselt als op haar album Miss Universe, waarop ze puntige punkpop afwisselt met bedwelmende soul en zachtmoedige folk.

Yanya heeft drie begeleiders meegenomen, van wie toetsenist/saxofonist Jazzi Bobbi het meest opvalt. Zij speelt op de plaat een belangrijke rol in de productie en lijkt ook nu verantwoordelijk voor het bandgeluid.

Dat is aanvankelijk wat log, al speelt Yanya  wel prachtig soepel gitaar; een glinsterend geluid dat sterker dan op haar album lijkt beïnvloed door het jazzy spel van Joni Mitchell.

Haar stem heeft iets zoekends, wat charmant werkt. Zeker in de momenten als alleen haar stem  en gitaar klinken, zonder begeleiding. Die momenten zijn helaas  spaarzaam, want Nilüfer Yanya wil zich nadrukkelijk niet als singer/songwriter profileren. Om dit te onderstrepen komt ze al vroeg met een straffe cover Hey van rockband Pixies, waarin Jazzi Bobbi schittert op saxofoon.

Nilüfer Yanya in een volle Bitterzoet, Amsterdam. Beeld Ben Houdijk

Het bandgeluid wordt gaandeweg eleganter en Yanya is na een half uurtje haar zenuwen de baas. Aan verrassende wendingen in melodie en dynamiek is geen gebrek en haar wat bevende stem mijmert subtiel in Safety Net, waarin de ritmebox de drummer enig werk uit handen neemt.

Het zijn bepaald geen eenvoudige liedjes die Yanya ten gehore brengt. Niet voor niets benadrukt ze het inbreng van haar vaste bandleden. Toch zijn het de momenten waarin Yanya solo klinkt, die het meest beblijven. Zoals het alleen door zang en gitaar gedragen Monsters Under The Bed; meer heeft Yanya in een klein zaaltje als Bitterzoet eigenlijk niet nodig.

Maar net als je hebt vastgesteld dat Yanya misschien beter solo door kan gaan, sluit ze af met een prachtig opgebouwd Heavyweight Champion of the Year. Een nummer met de dreiging van de betere PJ Harvey-liedjes, dat precies die ontlading brengt die het concert nodig had. En Yanya bewijst haar gelijk: haar muziek gedijt toch het best in een echte rocksetting.

Nilüfer Yanya. Bitterzoet, Amsterdam, 16 april. (19/4 Motel Mozaïque , Rotterdam), ★★★★☆.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.