De ene bizarre situatie na de andere in 'Splice'

Regie Vincenzo Natali.Met Sarah Polley, Adrien Brody, Delphine Chanéac.In 11 zalen...

Onooglijke, kale, vormeloze monstertjes zijn het. Ze heten Ginger en Fred, en ze moeten de mensheid van tal van ziekten verlossen. De twee wezens zijn in het lab van een farmaceutisch instituut gekweekt door Elsa (Sarah Polley) en haar vriend Clive (Adrien Brody), vooraanstaande DNA-wetenschappers.

Ginger en Fred zijn hybrides, samengesteld uit verschillend dierlijk DNA. Clive en Elsa popelen om ook menselijk DNA aan de mix toe te voegen – het zou de medische mogelijkheden enorm vergroten, en hen bovendien eeuwige roem bezorgen. Na weer eens tegengewerkt te zijn door hun geldschieter, besluit het duo om in het geheim de gok te nemen.

Briljante wetenschappers met ambities – het zijn fijne hoofdpersonen voor sciencefictionthrillers. Morele bezwaren wuiven ze weg, gezond verstand heeft op hen geen vat. Net als in films als The Fly (David Cronenberg, 1986) en Species (Roger Donaldson, 1995) draait het in Splice om een experiment dat gruwelijk uit de hand loopt.

Bij haar geboorte blijkt Dren, met zowel dierlijk als menselijk DNA in een kunstmatige baarmoeder tot stand gekomen, al een agressief wezentje. Toch ontfermt Elsa zich over haar, als een moeder die over haar pasgeboren kind niets kwaads wil horen. Clive heeft weinig in te brengen – vrouwen delen in Splice de lakens uit.

Regisseur Vincenzo Natali, die eerder degelijke sf-thrillers maakte als Cube en Cypher, weet hoe hij de spanning op moet voeren. Maar in Splice is het een ongerichte spanning, die van de ene bizarre situatie naar de andere leidt. De intrigerende vragen die de film opwerpt, krijgen geen vervolg; ze worden net zo snel weer vergeten.

Is het een horrorfilm, komische sciencefiction, een relatiedrama, een psychologische thriller? Natali lijkt niet te kunnen kiezen, en heeft net als zijn personages een hybride gecreëerd. Splice is een rommelige mix, waarin sterke en lachwekkende scènes elkaar afwisselen. Dat blijft een tijdlang boeiend – vooral door het acteerwerk van Sarah Polley, die van Elsa een onvoorspelbare, beschadigde workaholic maakt. Maar met een slap laatste half uur zakt Splice reddeloos in elkaar.

PK

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden