Nieuws Emmy Kids

De Emmy Kids Award voor animatie gaat naar trio Job, Joris & Marieke voor hun film over een toverwasmachine

‘Kop op’ is nog te zien op NPO Start. Wat is er zo goed aan? 

Joris Oprins, Marieke Blaauw en Job Roggeveen in 2015 op de rode loper bij de Oscars in Los Angeles. Beeld ANP

Het animatietrio Job, Joris & Marieke is dinsdagavond in de prijzen gevallen bij de International Emmy Kids Awards. Met hun film Kop op wonnen ze in de categorie ‘animatie’. De International Emmy Kids Awards zijn wereldwijd de meest gerenommeerde prijzen voor kinder-tv.

Kop op, begin 2017 uitgezonden bij de VPRO op NPO Zapp, gaat over de drie vrienden Sef, Wesley en Marjolein, die door een wonderbaarlijke wasmachine van hoofd verwisselen. Vervolgens moeten ze een dag als elkaar door het leven. De stemmen zijn ingesproken door Nasrdin Dchar, Steye van Dam en Paulien Cornelisse.

De animatiefilm viel eerder in onder meer Zuid-Korea en de Verenigde Staten in de prijzen. Job Roggeveen (40), Joris Oprins (39) en Marieke Blaauw (40) maken al jaren veelgeprezen animatiefilms. Hun A Single Life werd in 2015 genomineerd voor een Oscar.

Hoe gaat het trio te werk? En wat maakt ze zo goed? We vragen het Job, Joris en Marieke zelf, collega-animator Hisko Hulsing en Volkskrant-filmjournalist Berend Jan Bockting.

Job, Joris & Marieke

Job: ‘In Kop op zit, net als in onze andere films, een vreemd gegeven. In dit geval is het een magische wasmachine, die hoofden opslokt die erin worden gestoken. Als de machine kapotgaat, krijgen ze niet meer hun eigen hoofd terug, maar dat van een van hun vrienden.’

‘Dat kan hersenbrekers opleveren. Het is daarom belangrijk dat we in het begin uitleggen wat de regels zijn. Dus: karakters verwisselen ­alleen hun hoofd. Ze houden hun stemmen, Sef houdt zijn donkere ­handen.

Joris: ‘Desondanks hebben hun ­families niet door dat er iets is veranderd. Naast hilariteit levert dat lessen op. Marjolein heeft ouders die altijd werken, zij vindt haar eten klaargemaakt in de koelkast. Bij de Marokkaans-Nederlandse Sef ziet ze dat er altijd voor het hele gezin wordt gekookt.

Marieke: ‘Tijdens het animeren vind ik het het leukst om met emoties te werken. Bijvoorbeeld bij de scène op het einde, als Wesley met een cola tegenover zijn date Anne zit. Ze zijn verlegen, kijken elkaar niet aan.

‘Wij maken 3D-animaties: alles ­bouwen we in 3D na. Vervolgens werken we met camera, belichting en set. We animeren twaalf frames per seconde. Per dag kunnen we per persoon voor tien seconden aan animaties maken.’

Hisko Hulsing, animator van onder meer Junkyard

‘Wat mij van Job, Joris & Marieke opvalt: ze werken altijd met een simpele stijl, heel Nederlands. Hun figuren zijn teruggebracht tot een minimum, dat zie je ook bij Kop op – oren of neuzen hebben ze niet.

Kop op is esthetisch sterk. Het ontwerp, de vormen en de kleuren zijn eenvoudig en fris, maar door het strijklicht en het camerastandpunt ontstaat een beeld dat diepte heeft en daardoor dramatisch overkomt. Dat zie je bij de scène waarin de ouders van ­Marjolein aan het bellen zijn.

‘Weinig animatoren editen zo scherp als zij. Een maker van een speelfilm kan veertig uur opnemen en daar anderhalf uur uit snijden. Animatie is daarvoor veel te duur. Animatoren moeten het verhaal van tevoren dus uiterst zorgvuldig hebben uitgewerkt. Vaak gaat het daarbij mis, gaat de film slepen, wordt die saai. Bij Job, Joris & ­Marieke blijft het altijd vlot.

‘Zij creëren een wereld in 3D en gaan daar met een camera doorheen. Ik werk anders. Voor ­Undone, de serie die ik nu voor Amazon regisseer, zijn 150 duizend tekeningen van karakters en 900 olieverfschilderijen gemaakt. Een ziekenhuisgang reconstrueren we in 3D, vervolgens schilderen we muren en deuren, die we op het 3D-model projecteren. Dat heet projection mapping.’ 

Berend Jan Bockting, filmjournalist de Volkskrant

‘Ze hebben deze film omschreven als Puberruil meets Being John Malkovich. In die film komen mensen in het hoofd van acteur John Malkovich. Zowel Puberruil als Being John Malkovich bevat een actueel en aansprekend thema: identiteit. Wie ben je?

‘Kop op brengt de boodschap – sla bruggen – niet drammerig of dweperig, maar fris en geestig. Dat doen ze door hun animaties, die nooit uitleggerig worden. Het is show, don’t tell. Dat zie je als ze ­foto’s van elkaar maken terwijl ze hoofdloos zijn. Je voelt daarbij dat ze lachen, je ziet het haast, hoewel een autoband op de plek van hun hoofd zit.

‘Twee van hen hebben gewerkt als animator bij Nijntje: een konijn met een kruis als mond waar iedereen een beeld bij heeft. Dat heeft invloed op ze gehad. Hun personages zijn vereenvoudigd weergegeven en daardoor herkenbaar: ze hebben geen nek, de tietjes van een meisje zijn blubberige rondjes, totaal aseksueel.

‘Job, Jos & Marieke houden vast aan hun ideeën. Je voelt het of een film een project is waarmee iedereen zich is gaan bemoeien, of een idee van twee of drie mensen dat tot in de puntjes is uitgewerkt. Dat geldt voor Kop op en ook voor hun andere films.’ 

Oscar-nominatie

Job Roggeveen (Geldrop, 1979), Joris Oprins (Tilburg, 1980) en Marieke Blaauw (Oudewater, 40) leerden elkaar kennen op de Design Academy in Eindhoven. In 2007 startten ze hun studio in Utrecht. Ze maken onder meer videoclips (Ik neem je mee van Gers Pardoel en Robotic van Fedde le Grand) en korte films (Le Tour Utrecht, A Single Life en (Otto)). A Single Life werd in 2015 genomineerd voor een Oscar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.