AlbumrecensieEl Nour

De Egyptische sopraan Fatma Said slecht grenzen tussen oost en west ★★★☆☆

Het debuutalbum van Fatma Said, El Nour (het licht) zit vol aangename verrassingen. Bijvoorbeeld: hoe klinkt Ravels La flûte enchantée met een ney, de fluit uit het Midden-Oosten? Net zo mysterieus als altijd, maar ook een tikkeltje onheilspellend. De Egyptische sopraan koppelt westerse liederen met een oosters tintje aan populaire Arabische klassiekers – een uitnodiging voor liefhebbers van de twee genres om elkaars wereld te verkennen. Haar charmante stem laat ze verder begeleiden door een flamencogitaar en traditionele instrumenten zoals de citerachtige kanun.

Ondanks haar onmiskenbare bezieling komen niet alle nummers uit de verf. Jazzachtige improvisaties op piano en contrabas frissen de verleidelijke Arabische melodieën op, maar met een strijkkwartet erbij grenst het slotlied (Yamama beida) aan easy listening. Enkele Spaanse liedjes zijn te traag en Asie van Ravel mist dromerigheid. Dat laatste maken Said en pianist Malcolm Martineau echter goed met het schilderen van een warme woestijnnacht in Le repos en Égypte van Philippe Gaubert. Net zoals een kunstlied van Gamal Abdel-Rahim over een fiere sultansdochter is het een opnameprimeur. Beide verdienen meer bekendheid.

Fatma Said

El Nour

Klassiek

★★★☆☆

Warner Classics

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden