vooruitblik

De eerste halve finale van het songfestival: cult uit Oekraïne en de fenomenale stem van topfavoriet Malta

null Beeld

De liedjes van vorig jaar zijn vergeten, de artiesten zijn nog grotendeels hetzelfde. Een vooruitblik op de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival.

1. Litouwen

The Roop - Discoteque

The Roop zou er mogelijk baat bij hebben als het songfestival alleen te horen was en niet te zien. Discoteque zou dan een adequaat uitgevoerd, aanstekelijk dansnummer zijn dat goed past in de disco-opleving van de afgelopen jaren. De gesproken intro en het euro-Engels zijn met een beetje goede wil als cult aan te merken. Wellicht moet al het onappetijtelijke bekkentrekken en rondhopsen op het podium maskeren dat het nummer een hoogtepunt mist. Prima als track 7 op de cd, niet genoeg om op eigen kracht indruk te maken in een competitie.

6,7

2. Slovenië

Ana Soklic - Amen

Dankzij Amen van de Sloveense Ana Soklic en Amen (nou ja zeg) van de Oostenrijker Vincent Bueno is het opperwezen er dit jaar ook gewoon gezellig bij. Als tegenwicht komen Noorwegen en Cyprus op de proppen met respectievelijk Fallen Angel en El Diablo. Het moet allemaal zo zijn. In Amen van Ana Soklic wordt in hogere sferen de liefde uitbundig geëerd. De slagroom op dit al met al toch wat rommelige taartje is het gospelkoor. Het voelt alsof de hemel wordt geopend, aldus een verrukte Soklic. Dat is nou ook weer wat overdreven, maar een gospelkoor is natuurlijk altijd goed. Halleluja.

5

3. Rusland

Manizha - Russian Woman

Russian Woman heeft geen gemakkelijk in het oor liggend wijsje, integendeel, het is een schel strijdlied over vrouwenemancipatie, tjokvol drama, toeters en sitargeplonk. De stem van Manizha schakelt tussen rap, klaagzang en operateske galm. Dat komt ongetwijfeld omdat de in Tadzjikistan geboren zangeres een boel te vertellen heeft, over discriminatie, fatshaming, vooroordelen en andere narigheid. Vanwege haar Instagramposts over body positivity en haar steun voor de lhbti-gemeenschap staat ze in haar thuisland te boek als radicaal en subversief, en valt ze regelmatig ten prooi aan doodsbedreigingen. Alle reden, kortom, om een keel op te zetten.

7,2

4. Zweden

Tusse - Voices

Die stem van Tusse, die gaat natuurlijk niemand tegen de haren in strijken. Gewoon een fijne, donkere en niet overdreven versierde zangstem met vibratometertjes die dus niet in het rood slaan. Fijn om naar te luisteren, zeker in het zenuwslopende stemmencarnaval dat het Songfestival natuurlijk altijd wel een beetje is. Al zal hij zijn best moeten doen zijn vocalen live, en zeker in de lagere registers, overeind te houden bij het geweld van de wat bonkige drums en musicalachtige omlijsting der brede gebaren, want de Congolees van geboorte is ook geen vocaal natuurtalent. Zijn liedje heeft een mooie en belangrijke boodschap: ‘Stop met haten, maak wat van je leven.’

7,1

5. Australië

Montaigne - Technicolour

Vanwege reisbeperkingen is Montaigne uit Sydney niet ter plaatse in Rotterdam, dus doen we het dinsdagavond met een vooraf opgenomen video in plaats van een liveoptreden. Technicolour is een coronalied vol fletse hartekreten als ‘I wanna be close to my mother’, ‘everything is frustrating’ en ‘I wanna know that there’s a future’, plus de persconferentie-aansporing om goed voor elkaar te zorgen (want dan kunnen we shinen). Fel klankkleurtje, al met al, maar een wiebelige stem om wit van weg te trekken.

5

6. Noord-Macedonië

Vasil - Here I Stand

Vasil Garvanliev (artiestennaam Vasil) heeft alle ellende van het coronajaar 2020 van zich af proberen te zingen in een ballad waarin de ervaren achtergrondzanger kan laten horen dat hij een behoorlijk bereik heeft. Hij stond al eerder op dit podium in het koortje van Tamara Todevska, die in 2019 met een zevende plek de hoogste Noord-Macedonische notering in de geschiedenis haalde. Tekstueel heeft Vasil wat moeite om maat en toon vast te houden met zijn oceans of tears will fade to black. Wat betreft de distributie van emotie in deze ballad gaat hij voor het Let It Go-model, inclusief de uitgestrekte armen, of zoals Vasil het noemt: unchain my wings. De bookmakers zien hem nog niet echt vliegen.

5,2

7. Ierland

Lesley Roy - Maps

Er gebeurt veel en het gaat allemaal ook heel snel, de eerste 30 seconden van Maps, het liedje van de Ierse Lesley Roy. Het is min of meer de muzikale variant van een hele lap tekst zonder interpunctie, leestekens of hoofdletters. En zo hoog in die toonladder ook gelijk, zowel de Coldplay-viooltjes als de Miley Cyrus-achtige stem. In combinatie met de al vroeg in galop rakende drums doet het allemaal heel erg denken aan een doorsnee pophitje uit de late jaren tien. Ierland is recordkampioen wat het Eurovisie Songfestival betreft, maar dit jaar zien we Lesley Roy waarschijnlijk niet terug bij de topkandidaten.

6,5

8. Cyprus

Elena Tsagrinou - El diablo

Het geeft geen pas om te beginnen over die knakworst van een bovenlipfiller, want lipvullen is lekker ieders eigen zelfbeschikkende zaak, maar we doen het hier toch even, excuus, want hij trekt nogal de aandacht, duidelijk ook die van Elena Tsagrinou zelf, en dan is-ie maar uit de weg. El diablo is namelijk een prima stadiondansnummer met een loeiend refrein als een Lady Gaga-pastiche, en een goed gevonden bruggetje waarin Tsagrinou een toonladdertje op en af trippelt, gemarkeerd door ritmische hijgjes. Klinkt cheesy, en is het ook een beetje, maar wel zo aanstekelijk. Typisch publiekveroverend slagschip van Zweeds-Canadees-Duits songwritersteam met Eurovisie-ervaring.

7

9. Noorwegen

Tix - Fallen Angel

De Noor Andreas Andresen Haukeland noemt zich niet zomaar Tix, zijn artiestennaam verwijst naar de tics die hem als gillesdelatourettepatiënt treffen. Daarnaast gaat hij gebukt onder eenzaamheid en suïcidale gedachten. Logisch dat Tix niet van de ladida en hopsasa is, hij zingt over zijn donkere binnenste, gaten in zijn hart en vechten tegen demonen. Dat hij dat doet gestoken in een witte bontjas met reusachtige vleugels, vastgeketend aan als duivels verklede dansers (hallo Lil Nas X!), maakt de thematiek ook glashelder voor doven en slechthorenden. Desalniettemin klinkt Fallen Angel als boyband-vanillepap met een vleugje Nino de Angelo.

7

10. Kroatië

Albina - Tick-Tock

Eén ding heeft Albina (achternaam Grčić) al bereikt. Een doorbraak in haar thuisland Kroatië en een denderende nummer-1-hit. Niet gek voor een oud-deelnemer aan de lokale editie van The Voice. Het nummer Tick-Tock heeft een nadrukkelijke nineties dance vibe, terwijl de bijbehorende clip zwaar leunt op megasterren als Lady Gaga en Billie Eilish. En over Billie gesproken: het nummer Tick-Tock lijkt op cruciale momenten nogal op Bad Guy, maar goed, je kunt slechtere citaten uit het popcanon kiezen. Of de opwinding van het nummer naar de zaal en de huiskamers overslaat, zal ook aan Albina live liggen, want in haar eigen clip is er sprake van een wel heel ingetogen dynamiek.

6,2

11. België

Hooverphonic - The Wrong Place

Een grote naam uit het Belgische popverleden: spannend, als inzending voor het Songfestival. Helaas is de broeierige smoezeligheid van Hooverphonics triphop uit de jaren nul verdwenen. Wat er voor in de plaats is gekomen, is niet zo helder. The Wrong Place is een trage tremologitaarrocker met gothic-achtige decorstukken. Maar natuurlijk ook met de heldere, prettige stem van Geike Arnaert, die de band sinds vorig jaar weer aan elkaar zingt. Van haar mag worden verwacht dat ze live, met dik achtergrondkoor, iets memorabels kan neerzetten. En eerlijk is eerlijk: het refrein blijft even hangen, ook dankzij een klein vocaal haakje (‘last ni-hi-hight…’). Finalekandidaat.

7,4

12. Israël

Eden Alene - Set Me Free

Aan het vrijheidslied van Eden Alene is na de werkelijk dramátische voorspelling van de bookmakers het een en ander gesleuteld, zo gaat dat tegenwoordig. Het eindresultaat is niet onaardig, maar – en dit is een belangrijke maar – het oog wil ook wat en wat dat betreft stelt ze niet teleur. Eden Alene heeft de gunfactor én de X-factor. Mooi om hier meteen even te vermelden dat ze in 2018 in Israël het tv-programma The X Factor won. Al met al is het een vrolijke bedoening. De bonus: er is iets met het haar van Eden Alene. En let goed op die jurk.

6,5

13. Roemenië

Roxen - Amnesia

Een beklijvende boodschap had Roxen een jaar geleden: nooit je ex bellen als je dronken bent. De titel van haar ballad, Alcohol You, verhaspelde ze met een snik in haar stem tot ‘I ca-haaall you’. When I’m drunk, dus. Niet verkeerd. Het is opnieuw drama, een gebrek aan zelfliefde dit keer. Amnesia is het type nummer dat je zonder het écht op te merken hoort in de paskamer van de H&M. En dat ‘Oh I lost myself’ daarna toch een beetje in je hoofd is gaan zitten.

7

14. Azerbeidzjan

Efendi - Mata Hari

In Azerbeidzjan wilden ze kennelijk niet afwijken van de strategie van vorig jaar. Het plan was om op een trom te slaan en er een refrein in te rammen waarin zangeres Efendi met veel nadruk de naam van een mysterieuze vrouw articuleert. En daar houden ze zich aan. Alleen de bezongen dame in kwestie is gewisseld. In plaats van de Egyptische koningin Cleopatra staat in de herkansing de Nederlandse vermoedelijke dubbelspion Mata Hari centraal. Maar die is, leren we uit de songtekst, ‘net als Cleopatra’. Met de vertrouwde combinatie volksdeuntje-eurotrash-knappe vrouw-luide stem behoort dit nummer tot het behang van het Songfestival.

4,9

15. Oekraïne

Go_A - Shum

Zwarte coltruien, korte kapsels en serieuze blikken. Dat kan natuurlijk alleen maar goed gaan. En kijk aan, de Oekraïense inzending Shum van elektro-folkloreformatie Go_A overtreft onze stoutste verwachtingen, ook al hebben we geen idee wat die verwachtingen precies waren. Het is beslist niet goed. Als een willekeurige dag op Twitter een liedje zou zijn, zou het ongeveer zo klinken als Shum. Zangeres Kateryna Pavlenko maakt bij haar zang gebruik van, zo is te lezen op de website van Eurovisie, ‘de oude folkloretechniek van witte stem (met als basis een open keel, vrij volume met een heldere kleur) en beheerst een reeks extreme vocalen’. Ja, dat klopt wel. De relatief hoge beoordeling dankt Go_A voornamelijk aan hun extreme cultfactor.

7

16. Malta

Destiny - Je me casse

Destiny’s nummer van vorig jaar, All of My Love, deed wellicht wat meer recht aan haar soulstem, deze inzending past weer wat beter bij haar vermogen om iedereen juichend op de banken te krijgen. In dat verband raden we andermaal haar fenomenale auditie bij Britain’s Got Talent aan uit 2017, waarin ze als verlegen tiener Aretha Franklins Think, op talloze talentenjachten vermoord door Hollandse misthoorns, de hemel in zong. In Je me casse doet ze je helemaal vergeten dat de hoempa-charleston op zich een beetje een dancecliché is, en wat kan zij daar trouwens aan doen, ze was 8 toen No parlo Americano (2010) een hit was en -8 toen Doop de hitlijsten opat. Nu is ze 18 en een van de gedoodverfde eindzegevierders.

8,1

De eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival is dinsdag vanaf 21.00 uur te zien bij Avrotros op NPO 1.

Hoe ging het ook alweer?

Aan de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival doen zestien landen mee. Donderdag is de tweede halve finale, met zeventien deelnemers. Van elke halve finale gaan tien deelnemers door naar de finale op zaterdag. Dan gaat het tussen 26 landen; Frankrijk, Italië, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland hebben als ‘de grote vijf’ een gegarandeerde plek in de finale, net als gastland Nederland. Iedere act moet live zingen, maar live-instrumenten zijn dan weer niet toegestaan.

Nieuwe liedjes

De nummers die waren bedoeld voor het afgelaste Songfestival in 2020 werden uitgesloten van deelname in 2021. Een nieuwe artiest zoeken hoefde niet, maar een aantal landen besloot toch een andere act naar Rotterdam te sturen. Belarus komt helemaal niet meer. De nieuwe inzendingen van de Belarussische omroep werden tot twee keer toe afgekeurd door de organisatie, omdat ze niet voldeden aan de regels. Die schrijven voor dat een inzending niet te politiek beladen mag zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden