ColumnFloortje Smit

De eerste coronafilms zijn klaar, maar of er publiek voor is lijken de makers zich niet af te vragen

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Louise Linton (rechts) in Me You Madness (2021). Beeld
Louise Linton (rechts) in Me You Madness (2021).

In zijn pogingen om covidveilig te filmen heeft Tom Cruise iets speciaals gekocht voor op de set van Mission: Impossible 7. Robots. Die moeten in de gaten houden of iedereen zich aan de regels houdt en kunnen mensen testen. ‘Best intimiderend’, aldus een anonieme bron in de Britse tabloid The Sun. ‘Ze zijn net als de Terminator, maar dan niet gewelddadig.’

Onzin, zo bleek. Maar in een week waarin ik berichten heb gelezen over de kannibalistische neigingen van acteur Armie Hammer, over ontploffende kaarsen die ruiken naar Gwyneth Paltrows vagina en over een vrouw die de laptop van Nancy Pelosi zonder enige connecties vergeefs probeerde te verkopen ‘aan de Russen’, klonk het nog best plausibel.

Het zou wél een leuk ingrediënt kunnen zijn voor een covidgerelateerde film. Covidrobots die met snorrende wieltjes achter mensen aan rijden. Covidrobots die doordraaien en bij iedereen het wattenstaafje rechtstreeks de hersens inrammen. Weten we tenminste zeker dat de films waarin al onze ervaringen met dit tijdsgewricht worden verwerkt en waarmee we de komende jaren ongetwijfeld worden doodgegooid, een beetje vermakelijk zijn. 

De eerste coronafilms zijn inmiddels klaar. Eerst was er de thriller Songbird, oftewel een film die, aldus de recensent van Indiewire, ‘erin slaagt corona nóg minder leuk te maken’. De Amerikanen kregen deze week ook de romantische komedie/heistfilm Locked Down, een poging om pittige pulplimonade te maken uit maatschappijverlammende, pandemische citroenen’, aldus Rolling Stone.

Het zijn films, zo concludeerde filmrecensent Scott Mendelson van Forbes, waarbij regisseurs vooral willen laten zien wat ze kunnen maken binnen de huidige beperkingen. Of er publiek voor is, lijken ze zich niet af te vragen. Wie zet er straks nu immers, simmend over de avondklok, thuis lekker een lockdownthriller aan?

Nee, dan veel liever de film die Louise Linton, de echtgenote van Trumps minister van Financiën, maakte. Zij speelt zelf de hoofdrol in Me You Madness, een komische thriller annex krankzinnig ijdelheidsproject over een ‘materialistische, narcistische, zelfzuchtige, woedende misantroop, die al dan niet een persoonlijkheidsstoornis heeft en verslaafd is aan onder meer cocaïne, champagne, sporten, dure schoenen en onbeschrijfelijk geweld’, aldus The New York Times. In een scène danst ze, op stilettohakken, op Let’s Hear It for the Boy, terwijl ze bevroren mannelijke lichaamsdelen streelt, belooft de krant.

Het klinkt zo belachelijk fantastisch dat het nu alleen nog maar kan tegenvallen. Maar ik moet nog zien of er een film komt die de surrealistische tijdgeest beter zal weten te vatten. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden