Review

'De echte Rocky' vermaakt, maar is snel vergeten

The Bleeder herinnert ons er op lichtvoetige wijze aan dat het leven nooit zo'n mooie spanningsboog heeft als een film. Het tragische leven van 'de echte Rocky' Chuck Wepner wordt af en toe wel iets té gezellig verpakt.

Floortje Smit
null Beeld
Beeld

Eigenlijk is The Bleeder de tweede film over het leven van Chuck Wepner, een bokser die carrière maakte omdat hij zo goed kon incasseren, niet omdat hij zo hard kon slaan. Hij is namelijk 'de echte Rocky'.

Sylvester Stallone baseerde het script voor zijn klassiek geworden film stiekem op Wepner, nadat hij hem fenomenaal had zien standhouden tegen Muhammad Ali.

The Bleeder (***), drama.
Regie: Philippe Falardeau
Met: Liev Schreiber, Elisabeth Moss, Ron Perlman.
98 min., in 25 zalen.

Niet de standaardloser

Een rectificatie, zo zou je de film van Philippe Falardeau ook kunnen zien. Of een herinnering dat het leven nooit zo'n mooie spanningsboog heeft als een film. The Bleeder eindigt bijvoorbeeld niet, zoals Rocky, met die climax in de ring tegenover wereldkampioen Ali. De film begint ervoor en meandert via Wepners succes als volksheld erna en de perikelen rondom Rocky naar zijn onvermijdelijke neergang, die hij overigens echt alleen aan zichzelf te danken heeft.

In de film van regisseur Philippe Falardeau (Monsieur Lazhar, It's not me, I swear) is Wepner niet de standaardloser die tegen alle verwachtingen in een winnaar wordt, maar een geboren nummer twee met een te hoge dunk van zichzelf. Zijn leven is een aaneenschakeling van bijna's.

Bloeder van Bayonne

Falardeau zet Wepner in deze goedgekeurde biografie sympathiek neer. Een vrolijke losbol, die romantische gedichten schrijft voor zijn echtgenote (Elisabeth Moss), leeft voor de show en zijn leven projecteert op zijn favoriete film, boksdrama Requiem for a Heavyweight (1962). Maar het is acteur Liev Schreiber, die ook meeschreef aan het scenario en een van de producenten is, die van Wepner zo'n vriendelijke charmeur weet te maken dat je het toch ook wel weer zielig vindt als na dagen feesten, zuipen en snuiven zijn vrouw eindelijk de benen neemt.

Het is ook prettig toeven in die wereld van Wepner door die opgewekte jarenzeventigaankleding - een discovloer met lampjes! - die de film een lichte, nostalgische toon geeft.

Dat Stallone en de 'bloeder van Bayonne' in werkelijkheid in een ingewikkelde rechtszaak belandden, laat het script buiten beschouwing. Dat Wepner voor het geld gevechten moet aannemen tegen een bruine beer is natuurlijk diep tragisch, maar Falardeau presenteert het als grapje. The Bleeder is nogal een vrijblijvend drama: vermakelijk, maar daarmee ook weer snel vergeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden