De dood van een goedmens is realistisch theater met sterke dialogen

Theater - Theatergroep Suburbia

Het publiek krijgt in 'Goedmens' in een achterafzaaltje realistisch levensleed voorgeschoteld. Acteurs De Bres en Winter treffen de juiste toon in sterke dialogen en korte overpeinzingen.

Foto Bart Grietens

In een achterafzaaltje van de fraaie schouwburg in Almere is een wachtruimte ingericht. Rijen stoelen staan kruislings tegenover en naast elkaar, zoals in een ziekenhuis. Het publiek wordt hier via de theaterfoyer naar toe geleid. Het licht is ongezellig hard. Een waterautomaat, kinderspeelgoed, de leesmap - allemaal net echt.

De dood van een goedmens

Theater

Van Willem de Vlam door Theatergroep Suburbia, regie Albert Lubbers.

9/3, Kaf, Almere; daar t/m 24/3.

Daartussen spelen twee acteur van Theatergroep Suburbia het toneelstuk De dood van een goedmens van Willem de Vlam. Over een broer en zus die in deze kille ruimte wachten op wat er met hun moeder zal gebeuren. Zij is die dag met spoed in het ziekenhuis opgenomen en ligt in coma. Haar zoon Jacob (Thomas de Bres) beent zenuwachtig heen en weer en houdt hoop; dochter Nadia (Aisa Winter) is minder optimistisch en werkt intussen op haar laptop door.

Complicerende factor: Jacob is de biologische zoon van de stervende moeder, Nadia haar adoptiedochter. Ook lastig is dat Jacob ongewenst was, want moeder was zo'n GroenLinks- en wereldwinkelvrouw die elk nieuw kind een vervuiler te veel vond. Het adopteren van Nadia was voor de goede zaak.

Zowel bij Nadia als bij Jacob spelen jeugdtrauma's op. De sluimerende jaloezie tussen beiden en de vraag wat er uiteindelijk met de moeder gaat gebeuren zijn de pijlers onder deze voorstelling, die ook nog gaat over orgaandonatie en racisme.

De Bres en Winter treffen de juiste toon - hij zoekend en twijfelend, zij verbeten en hard - in sterke dialogen en korte overpeinzingen tussendoor. Af en toe knallen er in dit aftasten wat emoties doorheen. Het is realistisch theater, in dito setting. Wat een beetje ontbreekt, is poëzie en verbeelding: de voorstelling is eigenlijk te af.