Albumrecensie I am Oak

De donkere stem van Thijs Kuiken brengt prachtig melancholieke rock ★★★★☆

Pop

★★★★☆

I Am Oak

Osmosis

Snowstar Records

Knap, hoe het Utrechtse I Am Oak zich blijft ontwikkelen. Een compliment dat vooral Thijs Kuijken toekomt, want ook dit zesde album is vooral zijn werk. Bijna alle instrumenten op Osmosis speelt hij zelf, met dit keer een grotere rol voor de piano. Die past goed bij zijn wat donkere stem en zeker wanneer er een ijzige elektrische gitaar naast wordt geplaatst, zoals in het beklemmende slotstuk Wondrous Way, is het resultaat heel fraai.

De aanvankelijk wat lijzige sombermansstem van Kuiken is per plaat zelfverzekerder gaan klinken. Hij lijkt zich wat minder op te sluiten in een folkkeurslijf en komt in mooie liedjes als Tundra met mooie arrangementen. Regelmatig denk je met weemoed terug aan het vroege werk van de Amerikaanse countryrockband Midlake. Waarom horen we dat soort melancholieke rock nog maar zo weinig?

I Am Oak komt aan deze verlangens tegemoet op dit prachtige uitgesproken album. Laat de herfst maar komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden