De dingen der helaasheid

Talent voor zuipen hebben ze. De vader en de ooms van de dertienjarige Gunther Strobbe zijn er trots op, al weten ze dat het leven meer zou moeten bieden dan het wereldkampioenschap bierdrinken....

Het wonder van De helaasheid der dingen, de geslaagde verfilming van het boek van Dimitri Verhulst, is dat de hopeloze jeugd van Gunther in het Vlaamse gat Reetveerdegem zo liefdevol voor de dag komt. Het is te danken aan de prachtige taal van Verhulst, die in het scenario grotendeels intact bleef, en aan de sterke acteurs, die laveloze agressie en familiewarmte moeiteloos afwisselen.

Maar het is vooral te danken aan de regie van Felix van Groeningen, die ook na de opnamen nog eindeloos bleef puzzelen, op zoek naar de juiste verhoudingen voor zijn film. De dubbeldvd van De helaasheid der dingen – de extra’s heten uiteraard ‘De dingen der helaasheid’ – bevat interessante informatie over zijn werkwijze.

Ook het audiocommentaar, dat in stijl begint met het geluid van het openen van een blikje bier, is verhelderend. ‘Deze scène zat eerst ergens anders’, zegt Van Groeningen regelmatig.

Alle ingrediënten voor een mooie film waren al aanwezig, maar pas in de montage vielen de dingen der helaasheid op hun plek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.