Review

De dag dat ik Jezus ontmoette is moeilijk serieus te nemen

Zomaar uit het niets verscheen Jezus aan de Deense journalist Charlotte Rørth, een ervaring die haar leven heeft veranderd.

De dag dat ik Jezus ontmoette. Beeld
De dag dat ik Jezus ontmoette.Beeld

Het boek zal vooral hedendaagse zinzoekers die op eigen kompas varen aanspreken.

Eind november 2008 brengt Charlotte Rørth een bezoek aan het Spaanse dorpje Baeza. Een vrouwtje klampt haar aan en zegt haar dat ze uitverkoren is 'het belangrijkste verhaal van jouw tijd' te vertellen. Een paar maanden later zit Rørth in de sacristie van een vijfhonderd jaar oude kapel in een naburig dorpje. En als ze haar ogen sluit ontmoet ze Jezus.

Charlotte Rørth, De dag dat ik Jezus ontmoette - Bekentenissen van een moderne ongelovige (**), non-fictie.
Wereldbibliotheek; 192 pagina's; euro 17,99.

Geen damesromannetje

Ze ziet hem voor zich staan, echt 'als een hologram', blote voeten in sandalen ('hij had haar op zijn tenen'), in een blauwe toga, staande op een gruispad in Israël, vergezeld van een aantal discipelen. Zijn gezicht 'is van een klassieke schoonheid, als een Griekse god... Als ik het waag om zijn blik te ontmoeten, kijk ik in ogen die groen en grijs zijn met een flits blauw, en ze zijn zowel welkomend als vol vriendelijkheid'. Hij zegt tot haar: 'Welkom, goed je te zien'.

Nee, dit is niet het begin van een damesromannetje. Dit is het verhaal van de Deense journalist Charlotte Rørth. Geloof speelde in haar leven tot de verschijning geen rol. En ook daarna accepteert ze het gebeurde moeizaam. De ervaring in de kapel verandert haar leven. Maar ook ontwaakt haar 'journalistieke instinct' en wil ze op zoek naar een verklaring.

Ze leest over chakra's en verdiept zich in jungiaanse psychologie, doet aan meditatie-oefeningen en mindfulness. Gaandeweg verandert haar leven verder. Ze begint aura's van anderen te zien, er komen 'gele stralen' uit haar vingers die 'vonken' veroorzaken. 'Het is gewoon hetzelfde wat healers kunnen', zegt een bevriende psycholoog.

Ze zoekt naar neurologische verklaringen, meent dat de aura's die ze ziet wellicht door synesthesie verklaard kunnen worden. Ze verdiept zich in boeken over epilepsie en religieuze ervaringen, leest over mystici als Johannes van het Kruis en Theresia van Avila. Ze vraagt zich af of ze gek aan het worden is, maar artsen die ze raadpleegt verzekeren haar van niet.

Een boek dat verdeelt

De verschijning heeft iets erotisch. Ze wordt bijna fysiek verliefd op Jezus, haar lichaam zindert, ze is de hele dag opgewonden, zo zelfs dat het haar man afschrikt. En dan haar gevoelsleven. Ze huilt bladzijden vol, beschrijft zichzelf als een wrak en al lezend vraag je je af hoe ze in godsnaam nog normaal heeft kunnen functioneren. Af en toe leest het boek als het dagboek van een tiener met liefdesverdriet.

Rørth voelt zich niet uitverkoren. Ze meent dat haar ervaring iets is wat iedereen kan krijgen en wat zij toevallig kreeg. Ze wordt ook geen heilige. Ze hoeft niets aan haar leven te veranderen. Ze accepteert uiteindelijk wat haar is overkomen als onverklaarbaar. Jezus, schrijft ze, vraagt niets van haar, hij 'vertoonde zich gewoon aan me, liet zien dat het goed was dat ik besta. Groter kan liefde toch niet zijn?'

In Denemarken was het boek een bestseller en Rørth is daar volgens de Nederlandse uitgever beroemd. Toch ging bij bevriende Scandinavische theologen die ik vroeg of haar naam hen iets zei, geen belletje rinkelen.

Het boek is best goed geschreven en leesbaar vertaald, maar ik heb moeite het serieus te nemen. Het is een boek dat verdeelt: je zwelgt erin of je gruwt ervan. Zoals bij boeken over bijvoorbeeld bijna-doodervaringen. Het zal vermoedelijk eenzelfde publiek aanspreken: hedendaagse zinzoekers die volledig op hun eigen religieuze kompas varen en geen autoriteit buiten zich erkennen. Overigens geeft Rørth dat ook eerlijk toe. Voor haar is de kerk een onderdrukkend systeem dat louter drijft op macht, de verminking van Jezus' authentieke boodschap waar zij nu direct kennis van heeft gekregen. Zij wéét nu. Geloof is overbodig. God is en blijft in haar leven vrijwel afwezig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden