AchtergrondDiversiteit

De cultuuroorlog heeft de Britse literaire wereld bereikt

Hanif KureishiBeeld Getty Images

De Britse culturele wereld is eeuwenlang het domein geweest van een bevoorrechte, witte klasse. Dat schrijft Hanif Kureishi in een Guardian-artikel. Volgens de auteur van The Buddha of Suburbia hebben ‘Oxbridge-mannen en hun lakeien’ al die tijd geprofiteerd van ‘positieve discriminatie’, waardoor buitenstaanders geen kans kregen zichzelf te profileren. ‘Het goede nieuws is’, zo jubelt de Brits-Indiase schrijver, ‘dat het meesterras bang aan het worden is van hen die van zich doen horen.’

Met deze stellingname mengt Kureishi zich in een diversiteitsdebat dat is aangezwengeld door Lionel Shriver. De Amerikaanse auteur, bekend van We moeten het over Kevin hebben, had in het conservatieve weekblad The Spectator het nieuwe diversiteitsbeleid van haar uitgever Penguin Random House aangevallen. Ze had een e-mail gekregen waarin stond dat diversiteit voorop staat bij het samenstellen van het toekomstige fonds, zodat het een weerspiegeling zal vormen van de Britse samenleving.

Shriver stelde dat kwaliteit bepalend moet zijn en dat diversiteit omwille van de diversiteit niemand helpt. Ze hekelde ook de vragen over haar etniciteit en seksualiteit die ze geacht werd in te vullen. Er volgden woedende reacties op sociale media waarin ze werd beticht van racisme en homofobie. Het noopte het magazine Mslexia ertoe Shriver uit de jury van een literaire prijs te halen, ook al erkende de hoofdredacteur dat Shrivers woorden uit hun context waren gehaald. In het verleden had Shriver al eens de obsessie met identiteit bekritiseerd.

In de Shriver-polemiek kreeg Kureishi steun van Kamila Shamsie, die net met Home Fire, een hedendaagse versie van Antigone, is gekomen. Volgens deze Brits-Pakistaanse auteur krijgen Shrivers opmerkingen te veel aandacht. ‘Het is onzinnig te beweren dat wanneer je je op niet-witte schrijvers richt, je alle literaire criteria overboord gooit.’ Dat Shriver uit de jury is gezet, vond Shamsie evenwel onnodig. ‘Ze heeft in het verleden soortgelijke dingen gezegd, en dat had men moeten weten toen ze werd gevraagd.’

Eerder al was Shrivers collega Ian McEwan bedolven onder kritiek omdat hij zijn oordeel over Harvey Weinstein wenst op te schorten totdat de filmbaas wel of niet schuldig is bevonden. Hij zei sceptisch te staan tegenover de beschuldigingen en de virtuele volksmenigte die hem al heeft veroordeeld. ‘Och, de ijdelheid van deze mannen die denken dat elk van hun gedachten belangrijk is’, reageerde de auteur Catherine Mayer, ‘en zelfs met het lage niveau van deze discussie in gedachten, is een verdediging van Weinstein ongehoord.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden