Review

De Coens hebben Hollywood virtuoos in beeld gebracht

In Hail, Caesar! is het geloof in de Hollywooddroom even hol als de aanbidding van Christus of Marx. De wijze waarop de Coens al die filmsets in beeld brengen en van elk genre een miniportie uitserveren, is ronduit virtuoos.

George Clooney als acteur Baird Whitlock, die een centurion speelt.

Onvolwassen zijn ze, de sterren uit de stal van filmstudio Capital Pictures. Verwaande, dubbelhartige, onbenullige en wankelmoedige types. Maar ook begaafd: niemand kan zo mooi tapdansen, paarrijden of schoonzwemmen als zij. Of zo overtuigd acteren dat een Romeinse generaal plotsklaps bekeerd aan de voeten van Christus valt. Ze vormen het kapitaal van de studio. Eén man moet ze dagelijks tot de orde roepen en motiveren, met zachte of harde hand. Ze oprapen als ze vallen, hun schandalen uit de pers houden. Dat is fixer Eddie Mannix (Josh Brolin).

Hail, Caesar!, de zeventiende film van de gebroeders Coen, volgt 24 uur uit het leven van deze bescheiden studio-employé, die in de jaren vijftig toezicht houdt op diverse Hollywoodproducties. (Mannix, die echt bestond, werkte voor MGM). In de loop van de dag stapelen de problemen zich op: de vuilbekkende zwembadster uit aquamusicals (Scarlett Johansson) is heimelijk zwanger, de dommige steracteur Baird Whitlock (George Clooney) wordt in Romeins uniform van de set gekidnapt door een communistisch ontvoerderscollectief en de op voorspraak van de grote studiobaas - een onzichtbare God - naar een melodrama getransporteerde rodeoster (Alden Ehrenreich) blijkt nog geen zin normaal te kunnen uitspreken.

Ode aan een droomfabriek

Lees hier (+) het achtergrondartikel over Het Hollywood van de gebroeders Coen.

Het beste uit de gouden Hollywoodjaren

De wijze waarop de Coens die filmsets in beeld brengen en van elk genre een miniportie uitserveren, is ronduit virtuoos. Van een Gene Kelly-achtig en homo-erotisch getint matrozendansnummer No Dames (met Channing Tatum als ster) tot de synchroonzwemkunst en acrobatische cowboystunts. De mise-en-scène, de verzadigde kleuren, de klassiek in beeld gebrachte beweging : álles kan tippen aan het beste uit de gouden Hollywoodjaren.

Het maakt Hail, Caesar! ook een uitstalkast: op momenten zo verbluffend dat de tussen die kunststukjes gevatte plotverwikkelingen van de eigenlijke film er wat bleek en tam bij afsteken. Mannix' innerlijke worsteling met zijn positie als sterrendompteur - moet hij niet serieuzer werk zoeken? - mag als rode draad door de film lopen, maar wordt nooit op de spits gedreven. Clooney is amusant als onbenul: zijn zoveelste binnen het Coens-oeuvre, maar ook zijn aandeel en ontvoering heeft verder weinig om het lijf.

Dat is opzet: Hail, Caesar! gaat over de hoogtijdagen van het filmescapisme en is ook verpakt als zulk (luchtig) escapisme. Tekenend voor de intentie van de Coens zijn de vele verwijzingen naar religie, waaronder een hilarische bespreking met geestelijken van diverse gezindten over de juiste filmversie van Jezus. In Hail, Caesar! is het geloof in de Hollywooddroom precies even hol als de aanbidding van Christus - of Marx.

Maar wel fijn om naar te kijken.

Hail, Caesar! Komedie. Regie Joel en Ethan Coen. Met Josh Brolin, George Clooney, Scarlett Johansson, Tilda Swinton, Channing Tatum. 106 min., in 51 zalen.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden