PicsFloortje Smit

De Chinese invloed op Hollywood wordt steeds groter, al is die voor de buitenwereld niet altijd zichtbaar

Mulan-hoofdrolspeler Liu Yifei sprak haar steun uit voor de Chinese oproerpolitie, wat haar de bijnaam ‘nep-Mulan’ opleverde.Beeld HH/AFP

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Toen de 23-jarige Agnes Chow afgelopen week voor de vierde keer werd opgepakt omdat ze in Hongkong demonstreerde tegen de omstreden nieuwe Chinese veiligheidswet, kreeg ze van aanhangers een bijnaam: ‘de echte Mulan’, naar de legendarische Chinese vrouwelijke krijger die ten strijde trekt om familie en land te redden. Dagenlang waren #AgnesChow en #Mulan trending op sociale media.

Top voor Disney, zou je zeggen, dat de live action-remake van Mulan binnenkort gaat uitbrengen in de Chinese bioscopen. Maar het tegendeel is waar: de hele actie was namelijk ook juist tégen hun film gericht. Hoofdrolspeler Liu Yifei had eerder dit jaar namelijk haar steun uitgesproken voor de Chinese oproerpolitie en dat had haar de hashtag #BoycottMulan opgeleverd. Voor wie dat – corona-zij-dank – even vergeten was, bleek dit een reminder: Liu is de ‘nep-Mulan’, lieten Chows aanhangers weer weten. Ga niet naar die film.

Pijnlijk voor Disney, dat met Mulan zo openlijk mikt op de Chinese markt, want wat kan die lucratief zijn. Daar moet je wel wat dingetjes voor doen en laten, zo bleek uit een rapport van non-profitorganisatie Pen America van vorige week, over de Chinese invloed in Hollywood. Sommige zaken zijn wel bekend: dat je in de Chinese bioscoop geen openlijk homoseksuele Freddy Mercury ziet in Bohemian Rhapsody, bijvoorbeeld, of een neergeschoten Chinese huurmoordenaar in Mission: Impossible III. De schrijver van Doctor Strange erkende al dat een Tibetaans personage uit de strip ‘Keltisch’ werd gemaakt, met het oog op de Chinese markt.

Maar de invloed kan voor de buitenwereld ook onzichtbaar zijn. Zo worden er nog weleens Chinese consulenten ingehuurd die alvast ‘gevoeligheden’ aangeven, voordat er überhaupt een camera gaat draaien. In Pixels werd een scène geschrapt waarin buitenaardse wezens de Chinese Muur ten val brachten. ‘Als we alleen de Chinese versie aanpassen, krijg je journalisten die de twee versies vergelijken en zich realiseren dat we dat hebben veranderd om de Chinese markt tevreden te stellen’, bleek uit een uitgelekte Sony-mail. 

En dan is er nog zoiets als zelfcensuur: nadat Seven Years in Tibet en Kundun er in 1997 voor hadden gezorgd dat het vijf jaar lang verboden was om zaken te doen met de betreffende Amerikaanse filmmaatschappijen, zouden ze in Hollywood wel gek zijn om zich ooit nog eens aan dat soort politieke scripts te branden.

Dit betekent dat ‘de Chinese Communistische Partij hoe langer hoe meer bepaalt wat een wereldwijd publiek te zien krijgt’, stelde James Tager van Pen America. Het betekent ook dat wie in China een film uitbrengt, onderdeel wordt van de internationale politiek. Het is de vraag of dat in het geval van Mulan negatief zal uitpakken. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden