AlbumrecensiePurple Noon

De chillwave van Washed Out blijft op Pure Noon aangenaam tintelen ★★★☆☆

Op zijn vorige album Mister Mellow richtte de als Washed Out muziek makende Ernest Greene zich wat meer op beats. Maar dat bleek een eenmalig project voor het op hiphop georiënteerde label Stones Throw. Op Purple Noon, het nieuwe Washed Out-album, dat verschijnt op Sub Pop, keert Greene terug naar de ‘chillwave’, waarmee hij een jaar of tien geleden was begonnen. Washed Out was een van de belangrijkste vertegenwoordigers van dat genre, dat uiteindelijk een kleine, maar aardige voetnoot in de indiepopgeschiedenis is geworden.

De Amerikaan maakt op zijn nieuwe album precies het soort verkoelende muziek waaraan de afgelopen weken behoefte was: van die muziek waarop het lekker wegdrijven is. Golvende synthtapijten, lome baslijnen en ijle vocalen. Niet te nadrukkelijk allemaal, geen geluidje mag zich te veel opdringen, alles moet opgaan in het grotere geheel. 

Het is een kunstje en dat kan snel vervelen, maar Washed Out blijft op Pure Noon aangenaam tintelen. Alleen mag de zang een volgende keer nog zachter. Als die te hard staat afgesteld verwarren we Greenes stem al snel met die van Sting – een associatie die geen chillwaver wenselijk acht.

Washed Out

Purple Noon

Pop

★★★☆☆

Sub Pop/Konkurrent

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden