Recensie Het Houten Huis en De Noorderlingen

De buitenvoorstelling Valavond weet een fraai schemerig bos te creëren, maar zijn slapeloze bewoners boeien niet allemaal (3 sterren)

Scène uit Valavond door Het Houten Huis en De Noorderlingen. Beeld Moon Saris

Iedereen met hardnekkige slaapproblemen zal het herkennen: de toestand tussen waken en soezen verwordt tot vijandig terrein voor het denkvermogen. Normale inzichten of heldere gedachten zijn bijna niet meer mogelijk. Precies daaraan appelleert Valavond, een gewaagde buitenvoorstelling die zich afspeelt in de schemer en komende weken te zien is op zomerfestivals. De Vlaamse regisseur Gregory Caers, speciaal te gast bij Het Houten Huis in Groningen voor dit samenwerkingsproject met de opleidingsgroep De Noorderlingen, gaat nog een stapje verder in het gevecht tegen de slaap. In Valavond mogen mensen niet indutten. Wakker blijven, zo luidt het dictaat van bovenaf. Tenzij iemand zo welgesteld is, dat het despotische verbod kan worden omzeild.

Caers zoekt naar een muzikale en tekstuele verbeelding van dit naargeestige toekomstvisioen van een totalitaire maatschappij waarin slapen geen basisrecht meer is - het gewone volk wordt voortdurend met een kakofonie wakker geschreeuwd. Dat eist zijn tol.

Scène uit Valavond door Het Houten Huis en De Noorderlingen. Beeld Moon Saris

Geen wonder dat het bos, waarin allerlei geluidsboxen en theaterlampen zijn verstopt, wordt bevolkt door manische mensen. Hun blik is behoorlijk vertroebeld, zo horen we via talloze monologen met gemurmelde mantra’s. In deze herhaling van teksten kan stevig worden geschrapt. Het zijn er simpelweg te veel om de spanning vast te kunnen houden. Alsof alle performers hun momentje moeten krijgen. En er doen nogal wat mensen mee.

Scène uit Valavond door Het Houten Huis en De Noorderlingen. Beeld Moon Saris

Ontroerende ontboezemingen

Er wordt niet alleen gewerkt met grote muzikale talenten zoals Valentina Tóth (vaste pianiste bij De Tiende van Tijl), er acteren ook zeven studenten van de vooropleiding theater mee, waarvan Just van Bommel in een opvallend stijlvolle travestierol. Plus nog een grote groep oudere amateurs. Er dolen veel personages door het bos, waarvan je maar mondjesmaat begrijpt wat hen parten speelt. Al zitten er ook ontroerende ontboezemingen tussen, zoals van het weifelende, eenzame meisje in haar droomblauwe jurkje.

Beeldend en muzikaal werkt Valavond een stuk beter. Multi-instrumentalist Martin Franke tovert als dictator overal geluid uit, als er maar een snaar te bespelen of te raken is. Zijn instrumentarium ligt verspreid tussen de bomen: intrigerende klanken komen overal vandaan. Ze houden de zwalkende groep stevig in de greep, maar die verweert zich met een prachtig gezongen lied van Henry Purcell.
 

Visueel ontvouwt zich een fraai schemerig landschap vol diepte, laverend tussen licht en donker. Totdat witte nachtengelen vanuit de verte de macht overnemen en enkele dwalers hun rust gunnen.

Valavond (***), muziektheater, door Het Houten Huis en De Noorderlingen, 15/6, Hee, Terschelling (Oerol). Nog te zien: 6 en 7/7 FestiValderAa Schipborg, 12 t/m 15/7, Stadspark Groningen en 8 t/m 11/8, Theaterfestival Boulevard, Den Bosch

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden