Jeugdfilm

De brief voor de koning

Jongensboek en roadmovie

Het is een mirakel dat het niet eerder is gebeurd. Maar nadat de afgelopen jaren al het ene na het andere succesvolle kinderboek succesvol werd verfilmd - van Madelief, Minoes, Pluk van de petteflet en Kruistocht in spijkerbroek tot Hoe overleef ik... mezelf - is nu De brief voor de koning aan de beurt. Pieter Verhoeff, die eerder volwassen speelfilms en documentaires regisseerde, ontfermde zich over het populaire jeugdboek van Tonke Dragt uit 1963, dat inmiddels in meer dan een miljoen boekenkasten staat, en eind 2004 als 'beste Jeugdboek van de afgelopen 50 jaar' werd bekroond met de Griffel der Griffels.


Verhoeff had een budget van 7,5 miljoen euro, afkomstig uit Nederland en Duitsland. De opnamen vonden plaats in Duitsland, Oostenrijk, België, Luxemburg en Nederland. Een deel van de crew is Duits, net als een aantal acteurs. De filmtitel is Nederlands, de credits zijn Engels: Based on the novel De Brief voor de koning staat er dan.


Als de begintitels dan ook nog in clichématige, gouden ridderletters zijn gezet, de camera in de eerste beelden al even clichématig over een getekende landkaart glijdt, en er in voice-over een karrenvracht aan informatie over de (jonge) kijker wordt uitgestort, houd je je hart vast. Maar allengs valt alles beter op zijn plaats, en blijkt De brief een zeer geslaagde kruising tussen jongensboek en kostuumfilm, tussen coming of age drama en roadmovie.


Voor wie het niet (meer) weet: in de nacht voordat hij tot ridder zal worden geslagen, krijgt de 16-jarige Tiuri door een zwaargewonde man een verzegelde brief in zijn handen gedrukt. Die moet hij met spoed bezorgen bij de koning van het naburige Unauwen.


De reis van de aspirant-ridder met jeugdpuistjes Tiuri (Yannick van de Velde, eerder te zien in In Oranje) gaat te voet en te paard. Over onverharde wegen, door eindeloze bossen, over besneeuwde bergtoppen (de beelden van cameraman Jules van den Steenhoven doen hier onmiskenbaar denken aan The Lord of the Rings) en langs diepe ravijnen.


Op zijn tocht ontmoet hij struikrovers, rode ridders, een kluizenaar, een wijze koning en een onbetrouwbare troonpretendent. En telkens als zich een nieuw personage aandient, is de vraag of hij wel te vertrouwen is. Maar met hulp van Piak (Quinten Schram, eerder onder meer Pietje Bell) en de mooie Lavinia (de Duitse Hanna Schwamborn) leert Tiuri het gevaar beter te onderkennen. Ten slotte stoppen ook de nachtmerries over zijn dominante vader, die door jan en alleman wordt aanbeden omdat hij zo dapper is; Tiuri’s tocht van Dagonaut naar Unauwen is dan ook vooral een reis naar volwassenheid.


Waar nodig legt de sfeerrijke muziek van Paul M. van Brugge precies de goede accenten. Alleen de simplistische titelsong Stilte in de storm (‘Vanavond ben ik bij jouhou. Jij kust me, en ik kus jouhou’) van Jan Smit detoneert ietwat, maar het nummer, gemaakt op speciaal verzoek van producent Reinout Oerlemans, zal ook wel een hit worden.


Pieter Verhoeff heeft een even spannende als onderhoudende avonturenfilm gemaakt, die recht doet aan het boek van Tonke Dragt. Misschien moet hij ook maar aan de slag met het vervolg Geheimen van het Wilde Woud.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden