AlbumrecensieFleur

De Brabantse yéyé-zangeres Fleur zucht niet; ze zíngt, helder en frivool ★★★★☆

Hoe veelzijdig Dave von Raven en Arjan Spies (The Kik) zijn, blijkt uit de platen die ze recentelijk, enigszins buiten het zicht van het grote publiek, uitbrachten op het Spaanse Bickerton Records. Hun tweede album als Les Robots bevat instrumentale robotpop à la de geflipte sixtiesproducer Joe Meek. Nu is ook het debuutalbum van de Franse yéyé-zangeres Fleur verschenen. Althans, je zou zweren dat ze Frans was, maar ze heet Floor Henkelman en komt uit Noord-Brabant.

Yéyé was in de jaren zestig de genrenaam voor Franse en ‘exotische’ beatzangeressen, denk Françoise Hardy, Jacqueline Taïeb en een stoet muzen en liefjes van Serge Gainsbourg. Inderdaad: veel ‘zuchtmeisjes’, maar yéyé kon ook garagebeat, jazz of een chanson zijn. Fleur zucht niet; ze zíngt, helder en frivool. De tandem Von Raven-Spies leverde liedjes en produceerde ze pico bello.

Alles klinkt swingend en sexy, omdat de liedjes zo sterk zijn en bijna alle uithoeken van het yéyé-spectrum verkennen, tot bossanova en dromerige Franse filmmuziek aan toe. In Mon ami Martien en Monsieur Dracula trekken Von Raven en Spies hun robotpakken aan.

Het vinyl laat even op zich wachten (kan gebeuren bij een klein label), maar Fleur staat al wel op Spotify en Bandcamp voor een yéyé-feestje bij u thuis. Voor twee, raden wij aan.

Fleur

Fleur

Pop

★★★★☆

Bickerton

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden