De gidsLuisterboeken

De boekenluisteraar laat het langzame leven over zich heen komen

Hugo BlomBeeld Sabine Van Wechem

Doe als Oblomov en laat het langzame leven over je heen komen. Dan breekt die nieuwe tijd vanzelf aan.

Laten we even aannemen dat aan het tijdperk van de Rat een einde is gekomen, al is het maar tijdelijk. De race waaraan we allemaal meededen, uit eerzucht, uit jaloezie, uit niet beter weten, uit meeloperij, uit ijdelheid, uit vraat- en hebzucht, uit verveling. Natuurlijk deden we dat. Natuurlijk zijn we zo. Maar nu even niet. Alles is anders, alles wordt anders, alles moet anders. Tenminste, dat lees ik zo hier en daar en nu het aantal grafieken aan het afnemen is, ontstaat er gelukkig ook weer ruimte voor iets anders. Na een paar weken van stilstand dacht ik vooral aan boeken waarin het helemaal stil is.

Beeld Blackstone

Ik las het nog niet eerder, maar dat maakt niets uit, onze achternamen zijn met elkaar verbonden. Oblomov (1859) van Ivan Gontsjarov lijkt de uitgelezen roman om aan het begin van een nieuw tijdperk te lezen. Vooral om dat nieuwe tijdperk nog even uit te stellen. Te wachten, een tukje te doen en dan morgen of overmorgen maar weer eens verder te zien. Indachtig Karel van het Reves analyse van Oblomovs inertie dat hij ‘een grote weerzin voelt als van hem verwacht wordt zich druk te maken over de dingen waar iedereen zich druk over maakt’. Er zijn Nederlandse vertalingen van Oblomov, van Else Bukowska (1938), Wils Huisman (1958) en Arthur Langeveld (1994), maar geen van die drie is voorgelezen. Dus we behelpen ons met de Engelse vertaling van C. J. Hogarth, voorgelezen door Stefan Rudnicki. Nou ja, behelpen, met Rudnicki treffen we een gelauwerd voorlezer met honderden titels op zijn naam, ook actief als producer van zo’n 3.500 audioboeken. Zelf bepaald geen Oblomov dus. Deze uitgave dateert van vorig jaar, en hoewel Rudnicki al halverwege de zeventig loopt, vertoont zijn diepe, sonore stem nog geen spoortje van slijtage. Duurt maar 6 uur, niet uitstellen nu, meteen luisteren.

Beeld Meulenhoff

Er zijn ook levens waarin weinig gebeurt, terwijl om die levens heen wel van alles gebeurt. Althans, die indruk kreeg ik een tijdje geleden toen ik in Volkskrant Magazine het verhaal van Cindy Hoetmer las, een verfrissende klaagzang van een vrouw van in de vijftig die het niet allemaal voor elkaar had qua carrière, werk, huis enzovoort. Heel grappig geschreven, van mij mag ze binnenlopen met het boek dat ze schreef onder de titel Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar. Een Oblomova? Het boek is voorgelezen door Karin Douma, ook alweer zo’n actieveling met tientallen voorgelezen boeken op haar cv. Omdat het zo’n persoonlijk boek is, zocht ik op YouTube of ik daar Cindy Hoetmer zelf kon horen voorlezen. Jawel, een stukje, maar in een overvol en lawaaiig etablissement. Niettemin, Douma doet een goede Hoetmer, geloofwaardig, een beetje vertraagd lijkt het wel, om de tragiek van het alledaagse te benadrukken. Vooruit, we trekken onze oude kamerjas aan, kruipen op de bank en laten het langzame leven over ons heen komen.

Voor wie nu al vergeten is hoe dat ook alweer was, dat vorige leven, is hier het dessert: Patty – De negen levens van Patty Brard. Negen? Ik denk eerder negentig. Hoe dan ook, Het fenomeen is 65 geworden en dat verdiende een biografie, geschreven door Antoinnette Scheulderman en Michel van Egmond. Succes verzekerd, denk ik zo. Het luisterboek is van de stem van Carolina Mout, die nog niet eerder voorkwam in deze rubriek. Volkomen onterecht, want op haar site is te lezen: ‘Nu ben ik overal te horen; in de reclame op radio en tv, op je voicemail, in liedjes op basisscholen, in de tram en de metro, als je belt met het energiebedrijf, het waterbedrijf, met de verzekering, als je landt op Schiphol, wilt weten hoe je nieuwe stofzuiger werkt, in een kinderserie, op de site van de bank enzovoorts. Mijn stem is overal.’ Carolina, ik zou er moe van worden, tijd voor een tukje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden