De binnenwereld van het Binnenhof

Tom-Jan Meeus van NRC Handelsblad won dit jaar de Anne Vondelingprijs voor politieke journalistiek. Hij typeert de politiek in zijn boek Haagse invloeden als een bedrijfstak, 'een wereld van professionals die moeiteloos van functie wisselen - dan politicus, dan adviseur, dan lobbyist - met als voornaamste constante dat hun inkomen stijgt.' Hij sprak daarover ooit met Loek Hermans, de VVD-senator met meer dan veertig jaar ervaring in de Haagse politiek. De essentie van het Binnenhof was volgens Hermans dat de meeste politici niet sturen, zoals ze zelf denken, maar gestuurd worden. 'Je kunt in Den Haag zomaar omvallen, zonder dat je het ziet aankomen'. Profetische woorden, die ook op Hermans zelf van toepassing bleken.

Intriges

Na een correspondentschap in Amerika keerde Meeus in 2012 terug aan het Binnenhof met als missie het in kaart brengen van de binnenwereld van spindoctors, lobbyisten, ambtenaren, journalisten en Kamerleden achter de schermen. De ondertitel van zijn boek, Hoe de Nederlandse politiek echt werkt, maakt Meeus waar, voor zover het althans gaat om het spel en de spelers. Hij krijgt iedereen aan de praat en observeert scherp. Ook slaagde hij erin een aantal e-mails van en aan Geert Wilders te pakken te krijgen, waarmee hij een hilarisch beeld schetst van de intriges en machinaties waarvan de PVV aan elkaar hangt. Maar Meeus heeft ook oog voor de andere kant van het PVV-verhaal: namelijk dat van de 'onbereikbare boze burgers' in de Anthonie van Dijckstraat in Woerden, die zich door de politiek bedrogen en verraden voelen en volharden in een 'passief-agressief zwijgen'.

Ontluisterend relaas

Bij wijze van uitsmijter presenteert Meeus een ontluisterend relaas van het opereren van Ronald Plasterk als politieke baas van de geheime dienst AIVD. Die schiep met kortzichtige bezuinigingen een volkomen verziekte sfeer onder de medewerkers, van wie de besten een goed heenkomen zochten. Van welke methoden de dienst zich bediende, wist Plasterk niet - en dat kwam pijnlijk aan het licht. Hij schrapte kritische passages die toezichthouders op de AIVD wilden publiceren, met de smoes dat niet bekend mocht worden hoe de dienst zijn werk deed. De Rekenkamer kwam met een vernietigende evaluatie. Plasterk kon niet aantonen of het budget van de AIVD nuttig werd besteed. Het ging fantastisch met de dienst en met Plasterk zelf, bezwoer Plasterk desondanks. Meeus: 'Hij is er nog mee weggekomen ook.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.