albumrecensie klassiek

De beste Rameau-uitvoeringen klinken bij herbeluistering nog even integer, hoffelijk, gul en fris (vijf sterren)

Albumrecensie: Orchestral Suites (klassiek). 

Jean-Philippe Rameau - Orchestral Suites.

De laatste muziek die Frans Brüggen in zijn sterfjaar 2014 vanuit een rolstoel dirigeerde, was van Rameau. Bij het zien van een nieuwe uitgave, hoop je dan op onuitgebracht materiaal. Maar dit boxje van Brüggens Orkest van de Achttiende Eeuw bevat enkel heruitgaven. De opnamen van de suites van Jean-Philippe Rameau, gemaakt tussen 1986 en 2000, verschenen bij Philips en Glossa, en zijn nu samengebracht in een doosje met vier cd’s, zonder al te veel poespas – een kort essay in de liner notes, dat is het.

Dat deze opnamen op de lage Franse stemtoon (met de a’ op 392 hertz) tot de beste Rameau-uitvoeringen behoren, wisten we al. Waarom dan nog een keer de schijnwerper erop? Omdat ze bij herbeluistering nog even integer, hoffelijk, gul en fris klinken. De gelaagdheid van dit spel blijft verbluffend. Alternatieve Brüggen-uitvoeringen zijn niet nodig. Hij heeft alles gezegd.

Klassiek

5 sterren

Jean-Philippe Rameau

 Orchestral Suites

Glossa

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.