De beste (en minste) Coen-films op een rij

Het grote oeuvre van de gebroeder Coen leent zich uitstekend voor lijstjes, die na elke volgende film opnieuw kunnen worden gerangschikt. Naar aanleiding van Hail, Caesar! (hier de recensie: ***) het Volkskrant-lijstje van de beste (en minste) Coen-films.

Still uit Fargo Beeld Screenshot

De beste Coens

1. Fargo (1996)

Ingenieus ontsporend misdaadcomplot in Minnesota bevat alle vertrouwde Coen-ingrediënten, maar nu menselijker en minder ironisch uitgeserveerd.

2. The Big Lebowksi (1998)

Jeff Bridges' ultieme slacker is het minst gemotiveerde en geliefdste hoofdpersonage in de moderne filmgeschiedenis; zo veel eindeloos te citeren, perfect geschreven en vertolkte scènes in één film: the dude abides.

3. No Country For Old Men (2007)

Superieure en inktzwarte adaptatie van Cormac McCarthy's roman over het kwaad, waarin enkel de haardracht van Javier Bardems seriemoordenaar Anton Chigurh nog Coensiaans valt te noemen.

4. Barton Fink (1991)

Meest surrealistische Coens ademt de sfeer van Polanski. Een bijtende satire op Hollywood en het artistieke schrijverschap.

5. Raising Arizona (1987)

Voor het doen van de Coens zeer los gefilmde, doldwaze babykidnapkomedie met jonge en ontwapenende Nicolas Cage als onbenullige en goeiige crimineel. En een - relatief - happy end.

De minste Coens

1. The Ladykillers (2004)

Duffe casinoroof-caper met bekwaam lispelende maar weinig grappige misdaad-don Tom Hanks en te veel diarreegrappen. Enige echte misser in het oeuvre.

2. Intolerable Cruelty (2003)

Clooney in vorm als echtscheidingsadvocaat in een op scriptniveau onvoldoende geslepen, maar nochtans aangenaam cynische romantische komedie.

3. Burn After Reading

Soms wel heel melige, maar ook dan nog doeltreffend melige pastiche op de jarennegentigspionagethriller. Met Brad Pitt als mallotige fitnessinstructeur-amateurspion.

4. The Hudsucker Proxy (1994)

Slimme screwballcomedy over naïeve stroman van industrieel, voedde het verwijt dat de Coens hun personages niet serieus nemen.

5. Hail, Caesar! (2016)

Kan nog klimmen/dalen, want een nieuwe Coens-titel moet soms even rijpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden