Recensie Pop

De beheerste, sensuele, ritmische rock van Tinariwen is op Amadjar bedwelmender dan ooit ★★★★☆

Tinariwen, Amadjar.

Tinariwen

★★★★☆

Pop

Amadjar

Wedge/Pias

We ontkomen er ook nu niet aan: woestijnverwijzingen in een stukje over de Toeareg-rock van Tinariwen uit Mali.

Ze krijgen er namelijk zélf geen genoeg van: het negende studioalbum Amadjar werd geïnspireerd door de woestijnbries in de Marokkaanse Sahara. In Tenere Maloulat gaat het over ‘het gouden zand, glinsterend in het maanlicht’. Elders schijnt juist de brandende zon erop.

Hij blijft betoveren, de repetitieve woestijnrock van Tinariwen. Het is alsof ze nog altijd beter ingespeeld raken, alsof de golvende, ritmische onderstroom en de hypnotiserende vraag-antwoordzang nog altijd dwingender worden. Op de deining gebeuren mooie dingen.

Op Amadjar doet Warren Ellis (de bezeten violist van Nick Caves Bad Seeds) in een handvol nummers mee en duikt ook Stephen O’Malley van dronekoningen Sunn O))) op. Wat Tinariwen doet, is zo veel meer dan wat ooit ‘wereldmuziek’ heette: de groep speelt avontuurlijke rock. Beheerste, sensuele, ritmische rock uit Afrika, hier bedwelmender dan ooit.

6 november doet de tournee Doornroosje, Nijmegen, aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden