Tv-recensie Een Klas Vol Ouders

De aantrekkingskracht van Een Klas Vol Ouders zit voor de kijker vooral in het nachtmerriegehalte

In Een Klas Vol Ouders vormen ouders een klas op de basisschool van hun kinderen. Oude angsten keren terug.

Je zit in een gymzaal, rijen tafels, voor je ligt een leeg vel papier, daarnaast een boekje opgaven: wiskundige problemen, natuurkundige vraagstukken vol termen die je helemaal niets meer zeggen – pech gehad, je hebt 40 minuten om de sommen te maken.

Wie heeft het niet ooit gedroomd?

De deelnemers aan Een Klas Vol Ouders (maandag, NPO1) beleven die nachtmerrie: in dit nieuwe EO-programma doen volwassenen groep 8 nog eens over, de taal- en rekentoets die hun instapniveau moet bepalen leidt meteen de eerste aflevering tot angst en wanhoop.

Een Klas Vol Ouders werd gebaseerd op een sterk Brits format, Class of Mum and Dad: ouders vormen een klas op de basisschool van hun kinderen. De Nederlandse ouders maken lange schooldagen, werken aan hun reken- en taalvaardigheid, spelen mee op het schoolplein en moeten zich houden aan de schoolregels: geen telefoons en niet praten in de les.

Promofoto Een Klas Vol Ouders Foto Evangelische Omroep

Al op de eerste dag komt het tot een kleine aanvaring. Ronald, vader van vier, vindt het raar dat juf Marieke zegt dat zij er niet is om de baas te spelen. ‘Als docent sta je toch boven de klas?’ Juf Marieke knikt vriendelijk: ‘Ja, maar er is een verschil tussen macht en gezag.’

Ronald vindt het jammer dat hij geen meester heeft, zien we hem later tegen zijn kinderen zeggen: ‘Juffen zijn vaak slecht in rekenen, minder analytisch, veel taliger.’ De volgende dag blijkt waar Ronalds afkeer van taalonderwijs vandaan komt: hij is dyslectisch, in het dicteeonderdeel van de taaltoets spelt hij geen enkel woord goed. Gelukkig heeft hij dan al een vriend gemaakt: vader Stefan en hij zitten lachend tegenover elkaar.

De ouders doen mee omdat ze willen weten wat hun kind overdag meemaakt, vertellen ze. ‘Ik kan me wel voorstellen dat mijn zoon aan het eind van zo’n week aan weekend toe is’, zegt vader Melvin na dag twee, afgepeigerd.

Voor de kijker zit de aantrekkingskracht van Een Klas Vol Ouders hem vooral in het nachtmerriegehalte: wat doen anderen wanneer ze onvoorbereid worden teruggeworpen in de tijd? Toch draait dit programma niet om leedvermaak. De ouders worden innemend neergezet, ondertussen leren we over de toegenomen toetsdrift in het basisonderwijs, de moeizame relatie van volwassenen met autoriteit, en hoe bevrijdend een potje springtouwen kan zijn.

Deelnemer Muriel vertelt dat ze vroeger nooit goed meekwam op school. Haar dochter loopt nu tegen dezelfde problemen aan. Muriel kan haar niet helpen en dat doet haar pijn. Wanneer ze haar slecht gemaakte instaptoets terugkrijgt loopt Muriel geëmotioneerd de klas uit. Bianca begint dan ook te huilen: zij maakte de toets wél goed maar voelt zich schuldig omdat ze net zat te juichen. Misschien heeft ze Muriel gekwetst? ‘Dit is wel heel mooi groepsgevoel’, zegt juf Marieke, en als Muriel weer terug is beloven haar klasgenoten haar te helpen.

Zo eindigt Een Klas Vol Ouders even hartverscheurend als hoopgevend: wie weet brengt de confrontatie met de grootste angsten het beste in ons boven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.