De aan bigband ontleende muziek van BBNG maakt het verschil

 

Gijsbert Kamer
BADBADNOTGOOD met Ghostface Killah Beeld
BADBADNOTGOOD met Ghostface KillahBeeld

Het uit Toronto afkomstige BADBADNOTGOOD (BBNG) afficheert zichzelf nadrukkelijk als jazzband. En op grond van hun drie tot nu toe verschenen platen kun je ze daarin gelijk geven. Het geluid is te open en de ritmes verspringen te vaak voor een rockband.

Zie ze als de jongere broertjes van The Bad Plus. Alleen ontlenen ze hun inspiratie niet aan rockmuziek, maar aan hiphop en elektronische dansmuziek.

Samenwerken met rappers deden ze al eerder, maar nu maakte het trio zelfs een heel album met Wu-Tang Clan-lid van het eerste uur Ghostface Killah. Die is op Sour Soul goed op dreef, wat ook wel nodig is, want de vaak aan bigband- en blaxploitation- filmscores ontleende muziek van BBNG springt alle kanten op. Soms dreigend, dan weer soepel swingend, altijd met ruimte voor detail.

David Axelrod, Ennio Morricone en Quincy Jones gelardeerd met J Dilla-beats. Het kan, zelfs door een trio. Dat je gaandeweg meer naar de band dan naar de raps luistert, is jammer maar onvermijdelijk, want de band maakt toch het verschil.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden