BLIKVORMERSVerjaardagskaarten

De 100ste verjaardag van Captain Tom is een warm bad tussen alle ellende

De 125.000 verjaardagskaarten die Captain Tom Moore ontving voor zijn 100ste verjaardag, opengeklapt, opgehangen en neergezet in de Bedford School.Beeld Justin Tallis / AFP

De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid bepaalt. Deze week: de verjaardag van een veteraan.

Die Captain Tom toch. Ik heb geen idee hoe oud de sympathieke Britse oorlogsveteraan nog gaat worden, maar zijn 100ste verjaardag zal hij van zijn leven niet vergeten. Sinds hij in april 100 rondjes liep in zijn achtertuin in Bedfordshire, een sponsorloop van 2,3 kilometer bedoeld om geld op te halen voor de National Health Service (NHS), weet de halve wereld wie hij is. Foto’s van de man achter zijn rollator, de eremedailles trots op de borst gespeld, werden wijd verspreid. Op het moment van dit schrijven heeft Thomas Moore 30 miljoen pond (zo’n 35 miljoen euro) opgehaald en de status van nationale held bereikt (voor zover hij die wegens zijn oorlogsverleden nog niet had).

Donderdag was hij jarig. Dankzij de massaal toegestroomde fotografen en filmploegen kon ik de feestelijkheden op de voet volgen. Er vlogen twee Spitfires over zijn huis, hij kreeg een witte taart met gouden letters en een afbeelding van hemzelf, lopend achter die rollator, hij werd toegesproken door premier Johnson op nationale televisie – en dat alles gebeurde ruim vóór tien uur ’s ochtends lokale tijd. Het leek mij persoonlijk genoeg om tien gezonde jonge mannen een lichte attack te bezorgen, maar het feestvarken zelf hield het hoofd betrekkelijk koel.

‘Erg overweldigend’, reageerde Captain Tom, die met een geruite deken over de schouders en in gezelschap van zijn dochter zwaaiend in de tuin zat. ‘Mensen blijven maar zeggen dat het gedenkwaardig is wat ik heb gedaan, maar eigenlijk is dat wat jullie voor mij hebben gedaan gedenkwaardig’, noteerde The Times. Captain Tom doelde daarmee niet alleen op de gulle giften voor de NHS die binnenstroomden na zijn sponsorloop, maar onder andere ook op de 150 duizend verjaardagskaarten die hij de afgelopen dagen kreeg.

150 duizend, ja – niet gek voor iemand die in de ogen van sommigen slechts een hinderlijke bos ‘dor hout’ is. De kaarten werden uiteraard niet bij Captain Tom thuis afgeleverd, maar bij de plaatselijke jongensschool, de Bedford School, waar zijn kleinzoon Benjie een van de leerlingen is. De school is dicht vanwege het coronavirus, maar de kaarten mochten naar binnen. Ze werden door vrijwilligers stuk voor stuk opengeklapt, opgehangen en neergezet in de Great Hall, een statige ruimte in het bakstenen hoofdgebouw met een geboenwaste houten vloer, een houten plafond en grote gotische ramen (noteert u alstublieft hoe glansrijk ik de verleiding weerstond om hier een Harry Potter-vergelijking te maken).

De foto’s die daarvan werden gemaakt en verspreid door persbureau AFP maakten me instant blij. Je kunt zien dat fotograaf Justin Tallis alle tijd van de wereld had en zich ongegeneerd kon verliezen in het op allerlei verschillende manieren vastleggen van de kaartenzee. Hij zoomde in, hij zoomde uit, hij klom naar de houten balustrade voor de onvermijdelijke overzichtsfoto: de Great Hall met al zijn pracht en praal vanuit vogelperspectief, voorzien van een kleurrijk kaartentapijt.

Op de Instagrampagina van de Bedford School zelf verscheen een bevredigende time lapse van de slimme wijze waarop men de kaarten, met inachtneming van de anderhalve meter afstand, had gerangschikt. En als klap op de vuurpijl een aandoenlijk beeld van kleinzoon Benjie die, na de overvliegende Spitfires, de taart en de woorden van Johnson, alweer het volgende ontroerende moment inluidde: het tonen van een grote foto van de met verjaardagspost gevulde Great Hall aan zijn grootvader. Die stond nog altijd fier overeind. ‘Drive’ stond er in witte letters op zijn rollator.

Zelf was ik inmiddels een emotioneel wrak. Maar een gelukkig emotioneel wrak. De verjaardag van Captain Tom was als een warm bad waarin ik, murw van het ellendige nieuws en de al even ellendige foto’s uit inmiddels alle hoeken van de wereld, ongegeneerd was gaan liggen. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden