Boekrecensie Marie Darrieussecq

Darrieussecq wil haar verhaal op een hoger plan tillen, maar komt er niet helemaal uit (drie sterren)

In Ons leven in de bossen waagt Marie Darrieussecq (1969) zich aan een dystopie. In een niet al te verre toekomst wonen we in hoge, slecht gebouwde flats zonder ramen en hebben we ingebouwde computers waarmee we constant online zijn. Robots hebben veel taken op zich genomen. Alles wordt gefilmd en opgenomen. En er zijn ‘helften’, de klonen die de garantie zijn voor een lang leven: wanneer er een orgaan aan vervanging toe is, wordt dat uit de slapende, puntgave kloon gehaald zodat we langer mee kunnen. Tegelijkertijd bestaat de radio nog altijd, en zijn er trams, treinen en collectieve taxi’s.

De hoofdpersoon, de 40-jarige psycholoog Viviane, is dit leven ontvlucht. Ze bivakkeert met een stel anderen in een resterend stukje bos, onder omstandigheden die doen denken aan de vluchtelingenkampen bij Calais.

Viviane sukkelt met haar gezondheid en voelt haar einde naderen. Ze wil een document achterlaten voor de komende generaties, geschreven met potlood, op echt papier. Dat is de roman die we lezen. Door de schijnbaar losse structuur van deze dagboek-achtige tekst kan Darrieussecq haar informatie zorgvuldig doseren, waardoor je geboeid blijft. Het einde is op onverwachte wijze tamelijk ontluisterend.

Het doen en laten van de hoofdpersoon is gebaseerd op gehechtheid aan haar ‘helft’, een veronderstelling die hoe langer hoe minder geloofwaardig wordt. Ook gaat de schrijver de mist in wanneer ze een begrip als ‘verveling’ metafysisch wil duiden: ‘Je wordt verpletterd tussen drie stomme dimensies en je zou willen oplossen’. Typisch Darrieussecq, die haar verhaal op een hoger plan wil tillen, maar daar niet helemaal uitkomt.

De vertaler, Mirjam de Veth, is er wél uitgekomen, met prachtig, overtuigend Nederlands.

Marie Darrieussecq: Ons leven in de bossen. Uit het Frans vertaald door Mirjam de Veth.  De Arbeiderspers; 139 pagina’s; € 16,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden