FilmrecensieDark River

Dark River is een indrukwekkend beklemmende plattelandsdrama ★★★★☆

Beeld Filmstill

Een geestuitdrijving, zo moet het voor dertiger Alice Bell voelen wanneer ze in Dark River terugkeert naar de Yorkse schapenboerderij waar ze is opgegroeid. Haar vader wilde altijd dat zij de boerderij zou overnemen na zijn dood; pas nu hij is overleden, vijftien jaar na haar vertrek, waagt Alice (Ruth Wilson) zich in het huis. Naar boven durft ze niet. De herinnering aan vader Richard (Sean Bean), neerkijkend vanaf de trap, is te sterk.

Hoort Alice hier überhaupt nog thuis? Haar oudere broer Joe (Mark Stanley) vindt van niet. Al die tijd is hij op de boerderij gebleven, en zorgde hij samen met Richard voor de schapen en het land. Dat Alice het pachtrecht van de inmiddels flink vervallen hoeve opeist, kan Joe onmogelijk verkroppen. Liever dan met haar samen te werken, verklaart hij Alice de oorlog.

Deze vrije variatie op Rose Tremains roman Trespass (2010) werd op eigen bodem geregeld vergeleken met Hope Dickson Leach’ The Levelling (2016, in Nederland alleen op het IFFR te zien), een film waarin eveneens een verloren boerendochter terugkeert naar de wegterende familieboerderij, en eveneens allerhande beknelde emoties opspelen. 

Beeld Filmstill

Dark River laat zich ook makkelijk in Clio Barnards eigen oeuvre plaatsen. Haar films zijn, ieder op zijn eigen manier, avontuurlijke oefeningen in realisme: na het verregaand gestileerde The Arbor (2010) en de subtiele sprookjeselementen van meesterwerk The Selfish Giant (2013) brengt Barnard nu de getroebleerde binnenwereld van haar hoofdpersonage aan het oppervlak.

Dat lukt het beste met de flashbacks naar Alice’ jeugd, die eerst zeer kort zijn, als plotse pijnscheuten, en gaandeweg een zelfstandig leven krijgen. Sean Beans zwijgende vaderfiguur transformeert van nabeeld tot dreigend fantoom, verschijnend in de deur van Alice’ slaapkamer. Het verschil tussen de oude Alice en haar tienerversie (gespeeld door Esme Creed-Miles) valt door de montage regelmatig weg, wat de film des te verstikkender maakt: het gevecht dat Alice moet leveren om de boerderij, haar zelfdestructieve broer en vooral zichzelf overeind te houden, is eigenlijk te groot. 

De verbetenheid waarmee ze desondanks door gaat, wordt door hoofdrolspeler Ruth Wilson uitstekend voelbaar gemaakt. Het samenspel met Mark Stanley is al net zo intens, terwijl je door enkele zeldzame rustmomenten ook goed merkt hoe de band tussen de twee had kunnen zijn als alles anders was gelopen.

Jammer dat de film in de finale zijn evenwicht verliest, en dat de catharsis die de personages doormaken er met de haren bijgesleept is. Die donkere rivier overstroomt net iets te moedwillig, in dit verder indrukwekkend beklemmende plattelandsdrama.

Dark River

Drama

★★★★☆

Regie Clio Barnard

Met Ruth Wilson, Mark Stanley, Sean Bean, Esme Creed-Miles, Aiden McCullough, Jonah Russell, Paul Robertson

90 min., te zien in 16 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden