Recensie Cathedral

Dans van rijzende ster Marcos Morau op muziek van Arvo Pärt: een wonderlijke, krachtige combinatie ★★★★☆

Morau creëert in Cathedral een bizarre, futuristische wereld zonder logica, maar met fantasie. 

Cathedral van Scapino Ballet Rotterdam en Sinfonia Rotterdam. Beeld Hans Gerritsen

Een meteoriet domineert het podium. Inslag? Fossiel? In ieder geval is alle kleur uit het toneelbeeld weggevaagd. De dansvoorstelling Cathedral van Scapino Ballet Rotterdam begint als duistere dystopie in grijstinten. Dat blijft vijf kwartier zo, tijdens deze indringende en ijzig consequente choreografie van de Spaanse danstheaterregisseur Marcos Morau. Voor de derde keer is deze rijzende ster te gast bij het Rotterdamse gezelschap. Net als bij Pasionaria door zijn eigen Veronal – onlangs te zien in Amsterdam – creëert Morau in Cathedral een bizarre, futuristische wereld zonder logica maar met fantasie, zodat je er flarden verhaal uit kunt destilleren.

Twaalf Scapinodansers, zes vrouwen, zes mannen, excelleren in hoekige, mechanische bewegingen waar nog een vleug menselijkheid doorheen schemert, maar ook robotmotoriek. Alsof ze zélf nog in verwarring verkeren over wat er aan de hand is op hun beschadigde planeet. Of ze nu door een deur wandelen, op een tweezitter plaatsnemen, over tafel schieten, met een stijve tas worstelen of een baby omklemmen, nooit wordt een beweging zachtaardig. Ze hellen extreem achterover, veren terug met knikkende knieën, zwikken op omgebogen enkels en zwenken hun heupen uit. Ze ogen zenuwziek en toch breedgeschouderd, door verdikkingen in colberts en kokerrokken. Sommigen dragen brillen op steeltjes en vissenkommen met voelsprieten. Drie danseressen fluisteren koele constateringen in microfoons. Eentje tikt mechanisch. Fascinerend onlogisch.

‘Twaalf Scapinodansers, zes vrouwen, zes mannen, excelleren in hoekige, mechanische bewegingen waar nog een vleug menselijkheid doorheen schemert, maar ook robotmotoriek.’ Beeld Hans Gerritsen

De ondertitel van Cathedral luidt An evening with Arvo Pärt. Die wonderlijke combinatie pakt krachtig uit. Sinfonia Rotterdam en zangeres Johanna Ferdinand omzwachtelen vanuit de orkestbak deze dystopie prachtig met een weemoedige cocon van Pärts composities. Zo lijken het overbekende Fratres en Spiegel im Spiegel warme residu’s van medemenselijkheid.

Cathedral ★★★★☆

Dans/Muziek

Door Scapino Ballet Rotterdam en Sinfonia Rotterdam. Choreografie: Marcos Morau & Lorena Nogal. Muziek: Arvo Pärt.

1/11, Theater Rotterdam, tournee t/m 15/2.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden