InterviewDanny Vera

Danny Vera: ‘Ik heb achttien jaar lang moeten vechten tegen de bierkaai’

Danny Vera: ‘Als je muziek maakt, maar verder alleen maar thuis op de bank blijft zitten, gebeurt er niets.’Beeld Ivo van der Bent

Zanger en gitarist Danny Vera weet één ding zeker: om te slagen in de muziek moet je keihard werken. Dat merkt hij nu met het vouwen en signeren van zijn nieuwe plaat The New Now – in zijn kelder. Voor de Volkskrant kiest hij acht platen.

Danny Vera hoort een geluid, onderbreekt het Zoom-gesprek en werpt glimlachend een blik opzij, naar een andere aanwezige in zijn huis in Middelburg. ‘Ik kijk nu naar Escha, mijn vrouw, ze is de box in elkaar aan het schroeven. Ze is op Eerste Kerstdag uitgerekend, hopelijk komt het kind iets eerder, want ik heb een schijthekel aan Kerstmis. En voor mijn kind lijkt het mij niet leuk om dan jarig te zijn.’

Het naderende vaderschap, de hit Roller Coaster, die onverwacht de weg baande naar een nóg groter publiek, en een nieuwe plaat, The New Now: in een somber jaar heeft Vera (43) de wind in de rug. ‘Het loopt lekker, ja.’

Het interview begint iets later dan gepland. ‘Het is teringdruk en we hadden we een klein crisismomentje. We hebben een eigen webwinkel en in de pre-order zijn er zo veel platen besteld dat mijn vrouw en ik een week in de kelder hebben gebivakkeerd om alles te signeren, dicht te tapen en te versturen. Net waren de doosjes op. Veel gedoe.’

Acht liedjes, acht keer Danny Vera. Hij praat over zijn nieuwe plaat, Johan Derksen, de dood van zijn vader, de Rockacademie in Tilburg, zijn gitaren (Gretsch!), Roy Orbison, een klus voor zijn zwager en de gitaarsound van James Calvin Wilsey.

Danny Vera - The Weight (2020)

‘Het was niet mijn keuze om The Weight op single uit te brengen. Met dat soort dingen bemoei ik me nooit. Ik maak geen singles, ik maak platen. En ik sta achter elk liedje op The New Now, mijn nieuwe plaat. Singles interesseren me geen reet, maar als iemand denkt dat dit geschikt is voor de radio: fuck it, be my guest. Het liedje is uptempo, dat is ook weleens prettig. Ik wil mezelf niet herhalen en alleen maar nummers als Roller Coaster uitbrengen.

‘De clip is door mijn zwager gemaakt. Hij is lichtman. Normaal programmeert hij grote muziekevenementen, maar hij zat sinds maart zonder werk. Hij heeft zich gespecialiseerd in het bouwen van 3D-dingen en bood aan om een digitaal clipje te maken. Ik was niet enthousiast, videoclips hoeven van mij niet.

‘Toch maar gedaan. Ik had het idee om het liedje te spelen terwijl ik zogenaamd op de hoes van de nieuwe plaat sta. Er zit geen gedachte achter ofzo, het leek me wel lachen.’

Roy Orbison - Only the Lonely (1960)

‘Toen ik 7, 8 was, trok ik platen van Roy Orbison uit de kast van mijn vader. In eerste instantie ging het me niet om de muziek. Op de hoezen zag ik een man in een zwart pak met een zwarte zonnebril en een zwarte gitaar. Dat zag er geweldig uit. Mijn favoriete liedje van Roy Orbison is In Dreams.

‘Roy Orbison steekt er in de eerste plaats bovenuit door zijn zang. Hij heeft een enorm bereik, en dat zonder zijn gezicht te bewegen. Zijn muziek leeft nog, maar veel mensen weten niet hoe goed hij was als gitarist en als songwriter. Hij was een van de weinigen die liedjes schreef met een begin en een einde. Het lijkt alsof er een couplet en een refrein in zit, maar het zit allemaal net iets ingewikkelder in elkaar. Als iemand tijdens een jamsessie voorstelt om ‘even’ Pretty Woman te doen, speelt echt niet iedereen dat zomaar mee.’

Trio Gerry, Louis & Liza - Rijkdom (1965)

‘Staat Rijkdom wel op YouTube? Waar is de sleutel nou? niet, dat was de grote hit van Gerry, Louis en Liza. Dat nummer haalde de tipparade. Het was een cover van Don’t Let the Rain Come Down van The Serendipity Singers.’ Begint te zingen: ‘Aha, waar is sleutel nou, aha, o ja, waar is de sleutel nou?’

‘Louis is Louis Polfliet, mijn vader. Hij was de zanger. Met Gerry en Liza won hij in 1962 de Noordzeekust Talentenjacht van Veronica. Hij was altijd een beetje pissig als het over Waar is de sleutel nou? ging. Een jaar later bracht het Cocktail Trio Wie heeft de sleutel van de jukebox gezien? uit, dat werd een enorme hit.

‘Ik ben echt een kruising van mijn beide ouders. Het muzikale en creatieve gedeelte heb ik van hem, maar het doorzettingsvermogen, de eigenwijsheid en het vertrouwen dat alles mogelijk is, heb ik van mijn moeder.

‘En ook daar heb ik veel baat bij gehad. Als je muziek maakt, maar verder alleen maar thuis op de bank blijft zitten, gebeurt er niets. Je moet een enorme plaat voor je kop hebben om dit te gaan doen, zeker als je mijn soort muziek maakt. Ik heb achttien jaar lang moeten vechten tegen de bierkaai. Nou ja, vechten... Ik maakte wel gewoon muziek. Het duurde alleen heel lang voordat ik doorbrak.’

Bruce Springsteen - Letter to You (2020)

‘De single van zijn nieuwe plaat. De openingstrack vind ik het mooist, One Minute You’re Here. Hij is al 72, het is bijzonder als je op die leeftijd nog zo’n goeie nieuwe plaat maakt. Er staan een paar killer tracks op. Maar het mooie is dat hij nog steeds zo veel passie en energie heeft; je zult 72 zijn en dit doen.

‘Muzikaal gezien is hij een inspiratiebron, en ook vanwege zijn mentaliteit. Daarin is hij een groot voorbeeld. Zijn carrière is geweldig en hij heeft zijn zaken goed voor elkaar. Hij heet niet voor niets The Boss. Dat kan hoor, je zakelijke shit onder controle hebben en tegelijkertijd een aardige gast zijn.

‘Als je zo groot bent, zeker wereldwijd, verlies je de realiteit al snel uit het oog. Dat zie je al bij Nederlandse sterren – zogenaamde sterren. Die raken al in de war als ze worden herkend in de supermarkt. Ik vind alles best. Als ik word herkend in de supermarkt, vind ik het prima en als het niet gebeurt, is het ook goed.’

Krezip - I Would Stay (2000)

‘Jacqueline Govaert van Krezip en ik zaten in hetzelfde jaar op de Rockacademie in Tilburg, we waren de eerste lichting. Aardige meid. In het tweede jaar stond haar band al op Pinkpop, haar zusje was geloof ik pas 15. Niet normaal.

‘Ik was een jongen uit Middelburg die heel graag muziek wilde maken. Ook buiten Middelburg. Hoe krijg je dat voor elkaar als je niemand kent en Hilversum en Amsterdam heel ver weg lijken, in een tijd zonder internet? Hoe zou ik dat gaan doen? En was ik eigenlijk wel goed genoeg?

‘Toen ik werd aangenomen op de Rockacademie, was dat een enorme zet in de rug. Misschien zouden anderen het ook leuk vinden wat ik deed. Maar de school, ja kut, het was wel gewoon weer school. Ik moest dingen leren en ik kreeg weer huiswerk. Voor mij pakte de combinatie tussen praktijk en theorie niet zo goed uit. En toen kreeg mijn moeder ook nog eens kanker.

‘Ik was er al snel klaar mee, maar ik vond het leuk dat ik met 42 mensen op school zat die allemaal muziek wilden maken. Dat pakte trouwens niet altijd even goed uit, iedereen maakte andere muziek. Ga maar lekker jammen, zeiden ze dan, en dan zat ik daar met een gozer die gek was van de metalband Korn en op een zevensnarige gitaar speelde. Ik voelde me een Italiaanse restauranthouder die sushi moest gaan rollen.’

Johan Derksen & Wilfred Genee - Nederland is helemaal oranje (2012)

‘Dit is voor die twee mannen vast nog steeds een hoogtepunt, haha. Voor mij is Johan Derksen in de eerste plaats een man van de muziek. De theatershows en de radioprogramma’s doet hij gratis, hij verdient zijn geld met tv en voetbal. Muziek is zijn hobby, daar hoeft hij geen geld aan te verdienen.

‘In 2009 kon ik dankzij Johan bij Voetbal Inside aan de slag gaan, we werden de huisband. Esch en ik hadden van ons laatste geld een plaat opgenomen in Nashville. Dankzij die plaat leerde Johan mij kennen. Er was een band benaderd voor het programma, maar die vond hij niets. Wil jij het niet doen, vroeg hij. Ik verdiende mijn geld als airbrusher, ik spoot afbeeldingen op auto’s en vrachtwagens en kermisattracties, maar er was geen werk meer. Dankzij Johan kon ik 34 keer per jaar op de nationale televisie in een goed bekeken programma mijn eigen liedjes spelen.

‘Ik begon op de vrijdagen. Toen een jaar later de maandagen erbij kwamen, ben ik ook covers gaan spelen. Het was leuk, maar in het begin veranderde er geen reet. Dat bleef zo tot 2013. Toen maakte ik mijn eerste plaat bij Excelsior. In zeven jaar zijn we van optredens voor veertig man naar drie optredens in de Ziggo Dome voor negenduizend man gegaan, in coronatijd.’

Danny Vera - Another Goodbye (2020)

Another Goodbye gaat over de dood van mijn vader in 2016. Hij heeft er zelf een einde aan gemaakt, dus het afscheid was anders dan ik me had voorgesteld. Ik heb dat destijds niet in de media gebracht, vooral vanwege zijn broers en zussen. Die hadden het er moeilijk mee.

‘Ik begreep het wel. Hij had het niet naar zijn zin en hij had veel kwaaltjes. Hij was 74, hij vond dat het leven waardeloos was geworden en zag enorm op tegen de laatste tien jaar. Ik denk dat hij het in deze tijd niet zou hebben gered, met de coronacrisis, de verharding en de digitalisering. Dit was zijn tijd niet.

‘Ik vond het verschrikkelijk, net als de dood van mijn moeder, maar toen was ik 24, nu 39. Met zijn dood had ik sneller vrede, al was het einde ongewoon. Daar kun je van alles van vinden, maar aan de situatie verandert het niets.

‘Ik schrijf vaak dingen op en soms wordt dat een liedje. Dat is hier gebeurd. Another Goodbye is een van mijn favorieten op de plaat, vanwege de manier waarop het klinkt en hoe ik het zing. Mijn teksten zijn veranderd in de loop der jaren, omdat ik meer levenservaring heb. Ik heb me ontwikkeld. Daardoor zijn er andere onderwerpen bijgekomen. Het gaat niet alleen maar over de liefde. Ik schrijf heel persoonlijke liedjes. Als er in mijn leven niets zou gebeuren, zou ik nergens over kunnen schrijven.’

Chris Isaak - Wicked Game (1989)

‘Heel belangrijke plaat in mijn leven. Het is een liefdesliedje, de tekst raakt me niet heel erg. Maar die gitaarsound... Man. Tot op de dag van vandaag vind ik dit het mooiste gitaargeluid dat ik ooit heb gehoord. 

‘Ik wilde er alles van weten. Ik heb zelfs nog gemaild met James Calvin Wilsey, hij was in de jaren tachtig de gitarist in Chris Isaaks band. Die sound is te gek. Het werd een beetje getriggerd door de toetsen eronder, geloof ik, ik heb nooit de vinger erop kunnen leggen. Dat hoefde ook niet, dit was het.

‘Hij speelde het op een Fender Stratocaster. Mijn favoriete gitaar is een Gretsch, daar maak ik mijn geluid mee. Ik ontdekte de Gretsch al toen ik jong was. Ik zag dat Roy Orbison op sommige platen erop speelde, Brian Setzer had er vroeger ook een, Chris Isaak voordat hij op Gibson overstapte ook. Mijn eerste Gretsch kocht ik op mijn 17de. Ik was met mijn moeder op vakantie in Amerika.

‘De aantrekkingskracht van een Gretsch zit in de klank, en hoe de gitaar eruitziet. Nog steeds kijk ik elke dag online of er tweedehands nog iets leuks te koop is, terwijl ik een artiestendeal heb met de fabrikant. maar ik koop niets, ik kijk alleen.’

The New Now van Danny Vera is verschenen bij Excelsior Recordings. 

44 miljoen streams

Ruim 44 miljoen streams op Spotify en een officiële videoclip voor de Duitse markt: aan het succes van Roller Coaster lijkt geen einde te komen. Twee keer drong het nummer van Danny Vera uit 2019 de Top 40 binnen. In de Top 2000 van NPO Radio 2 kwam Roller Coaster vorig jaar binnen op de vierde plaats, een record voor een liedje dat niet eerder in de lijst stond. Ook op uitvaarten stijgt de populariteit. Volgens de branche is Roller Coaster in veel delen van Nederland een van de meest gedraaide nummers tijdens uitvaartplechtigheden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden