PicsFloortje Smit

Dankzij het succes van Parasite krijgen we hopelijk meer Sharon Choi’s op het internationale filmtoneel

Beeld Getty Images

Wie dacht dat iedereen wel zo’n beetje was uitgepraat over de Oscars, en de verrassende winst van Parasite, had buiten Donald Trump gerekend.  

‘Trouwens, hoe slecht was de Oscar-uitreiking dit jaar!’, begon de Amerikaanse president vrijdag plotseling op een politieke bijeenkomst. ‘En de winnaar is… een film uit Zuid-Korea? Waar slaat dat nou weer op? (…) Kunnen we niet gewoon films als Gone with the Wind terugkrijgen? Sunset Boulevard?’  

Te laat, vriend. Door de winst van Parasite, en het bijbehorende succes aan de kassa, tonen op de filmmarkt in Berlijn Amerikaanse distributeurs voorzichtig meer interesse in buitenlandse films met ondertiteling. Dat zal Trump ook wel weer kwaad maken, en het heeft nog een geinig bij-effect: het belooft meer Sharon Choi’s op het internationale filmtoneel. 

Choi is de vertaler die de afgelopen driekwart jaar zelden van de zijde van Parasite-regisseur Bong Joon-ho week. Ze vertaalde wat hij zei zo goed en gracieus dat het begon op te vallen. Na Bongs optreden bij Jimmy Fallon was iedereen ‘op’ Choi, met haar ronde brilletje en ingetogen zwarte kleding. Wat ook weer niet gek is, want wie droomt er nu niet van een leuk mens naast zich, een buffer tussen jou en de rest, iemand die de wereld precies weet duidelijk te maken wat je bedoelt, die exact begrijpt welke lading je geeft met je woorden en welke nuances je probeert aan te brengen.  

Het schijnt dat Choi, zelf filmmaker, momenteel werkt aan een script over haar ervaringen tijdens de Parasite-promotietour. Dat belooft meteen al een heerlijke komedie vol culturele misverstanden en een geestig inkijkje in de internationale filmindustrie. En als producenten nog niet hadden gemaild, hebben ze dat ongetwijfeld gedaan na haar artikel in vaktijdschrift Variety. Ze schrijft onder meer hoe ze bijna de klus misliep, hoe ze met haar ‘zakenkleding in een rugzak gepropt’ in scharrige appartementjes sliep en hoe ze naar Taco Bell ging met Céline Sciamma (regisseur van Portrait de la jeune fille en feu). Door het tolken verloor ze haar onzekerheid: ‘Er is geen tijd om terug te kijken als je tolkt. Er is alleen het hier en nu.’ 

Bovendien klinkt het verhaal tussen de regels door ook als een coming of age-film van iemand die haar hele leven al tussen twee culturen schippert. Als tweetalige tolkt Choi al haar hele leven, schrijft ze, voor zichzelf. Ze haalt een kinderpsycholoog aan die stelt dat het snel switchen tussen talen, zoals een tolk doet, niet zozeer het talencentrum in het brein activeert, maar het gedeelte dat je flexibiliteit bepaalt. ‘En flexibiliteit heeft ook Parasite gebracht tot waar de film nu staat. Hij bevordert begrip en empathie.’

Wie ondertiteling leest, zal dus ook dat flexibiliteitsdeel activeren, en stimuleren. Geen wonder dat Trump daar een hekel aan heeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden