Film

Dankzij de (noodgedwongen) gekozen vorm is Love in a Bottle een opvallend intieme romkom ★★★☆☆

Soms kabbelt het, en dan krijgt de corona-landerigheid in de film ook vat op de film zelf.

Love in a Bottle Beeld filmbeeld
Love in a BottleBeeld filmbeeld

Je kunt de timing van de bioscooprelease van Love in a Bottle wonderlijk noemen. Net als het land uit de quarantaine kruipt, de anderhalvemeteregel verdampt en mensen elkaar soms zomaar weer aanraken, verschijnt deze romantische komedie over twee aan huis gekluisterde pril verliefden die enkel praten, flirten en vrijen via een onlineverbinding.

Maar ja, eerder waren die bioscopen dus nog dicht. En de plotse cesuur tussen het vastgesnoerde toen en het vrije(re) nu maakt de nieuwe speelfilm van Paula van der Oest ook wel prikkelend. Want hoe snel zullen we de oude situatie ontwennen? En bood het leven in de cocon wellicht ook voordelen?

Love in a Bottle vangt keurig aan volgens romkomstramien: de Nederlandse Lucky (Hannah Hoekstra) en de Engelse Miles (James Krishna Floyd) treffen elkaar toevallig op de luchthaven van Milaan, wisselen wat woorden en blikken. Goed dat zij (heimelijk) het label van zijn koffer rukt: nu kan ze hem vanuit huis al videobellend overvallen.

Het zijn tegengestelde persoonlijkheden: zij de speelse parfumbrouwer en trampolinespringer, hij een enigszins geremde ict’er en hobbynatuurfotograaf. Regisseur Van der Oest, die ook het script schreef, laat de twee elkaar aftasten met het hele onlinearsenaal aan huis-tuin-en-keukencommunicatie: splitscreen, vast en subjectief beeld, tekstberichten. Hoekstra is innemend: het plagerige, wat directe spel gaat haar goed af. Floyd acteert een tikje mat, wat wel klopt bij zijn personage maar niet altijd spannend is om naar te kijken.

Dat de kijker Lucky en Miles even dicht kan naderen als het tot beeld en geluid veroordeelde tweetal zelf, maakt Love in a Bottle wel opvallend intiem; een voorrecht van de (noodgedongen) gekozen vorm. Hoe Lucky met een pen gezichtjes op haar vingertoppen tekent, en zo het gemiste contact naspeelt. Of hoe ze zich voor het eerst voor elkaar uitkleden, of gewoon wat naar de ander turen. Die momenten ook, waarop die eerste verliefdheid overgaat in iets diepers.

Soms kabbelt het, en dan krijgt de corona-landerigheid in de film ook vat op de film zelf. De plot, die niet zoveel om het lijf heeft, is met een filmduur van 80 minuten wat wijd gespannen.

Maar Love in a Bottle vat wel iets wezenlijks van het digitale contact, dat conversaties soms minder omfloerst en eerlijker maakt, maar tegelijk ook argwaan schept. Er zijn hints dat Lucky en Miles zich minder blootgeven dan gedacht. En er is die ene vraag: kun je überhaupt wel vertrouwd raken, als je elkaars lichaamsgeur niet kent?

Love in a Bottle

Romantische komedie

★★★☆☆

Regie Paula van der Oest

Met Hannah Hoekstra, James Krishna Floyd.

80 min., in 28 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden