recensie muziek

Damrau klinkt jong en parelend, Kaufmann lijkt haar oudere, soms wat korrelige tegenpool (vier sterren)

Er komt een jaloerse schoonmoeder voorbij, en een vertrekkende geliefde, maar larmoyant wordt het nooit. Wel humoristisch. 

Italienisches Liederbuch. Beeld Erato

Om en om zingen ze, Diana Damrau en Jonas Kaufmann, de Duitse zangers die op dit moment de grootste podia beklimmen met hun opera- en liedkunst. 46 keer gaat het heen en weer, in de korte liederen van Hugo Wolf die samen zijn Italienisches Liederbuch vormen. Die titel is verwarrend. Verwacht geen Italiaanse klanken in de korte liederen, die soms minder dan een minuut duren en waarvan de metronoomgetallen zorgvuldig door de componist zijn vastgelegd. Het ‘Italiaanse’ komt van de oorspronkelijke, anonieme teksten van liefdesliedjes uit Toscane en Venetië. In hun Duitse vertaling bleef de zangerige klank van de taal bewaard, maar de melodielijnen hebben Duitse trekken. Bijzonder is de belangrijke, vaak complexe rol van de piano, die hier met veel karakter bespeeld wordt door Helmut Deutsch.

Damrau klinkt jong en parelend, Kaufmann lijkt haar oudere, soms wat korrelige tegenpool. Er komt een jaloerse schoonmoeder voorbij, en een vertrekkende geliefde, maar larmoyant wordt het nooit. Wel humoristisch. Zo komen aan het slot opera en lied samen in Ich hab in Penna, waarin Damrau als een vrouwelijke Leporello een opsomming geeft van haar veroveringen.

Klassiek

Vier sterren

Diana Damrau, Jonas Kaufmann

Italienisches Liederbuch

Erato

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden