Daily Telegraph in verlegenheid door opzienbarende ontslagbrief

The Daily Telegraph is in grote verlegenheid gebracht wegens belangenverstrengeling. In een opzienbarende ontslagbrief heeft de chef-politiek Peter Oborne dinsdag beweerd dat de grootste Britse kwaliteitskrant, uit angst advertentie-inkomsten te verliezen, amper heeft bericht over een nieuw bankenschandaal. Zes jaar nadat dit dagblad het politieke bestel in rep en roer heeft gebracht met de openbaring van het bonnetjesschandaal, staat het nu zelf in het middelpunt van een schandaal.

Oborne's aanval is vooral gericht op de persbaronnen Sir David en Sir Frederick Barclay. Deze mediaschuwe broers wonen in een namaakkasteel op hun belastingvrije kanaaleiland Brecqhou. Beeld Wikipedia

Op de website van Open Democracy uitte Oborne zijn ongenoegen over de verslaggeving, of beter: het gebrek daaraan, naar aanleiding van het jongste schandaal bij HSBC. Waar de dubieuze praktijken bij een van 's werelds grootste banken de voorpagina's haalde van alle Britse kwaliteitskranten, bleven de 1.3 miljoen lezers van The Daily Telegraph onwetend. Zelfs over het parlementaire spoeddebat belichtte het conservatieve dagblad niet. Pas na enkele dagen verscheen er een bericht over het schandaal, begraven in de marges van pagina 2.

De krant is immers als de dood om HSBC-advertenties, die jaarlijks een miljoen pond binnenbrengen, te verliezen. Hoe reëel dat gevaar is bleek drie jaar geleden toen de bank de krant een jaar lang boycotte na een onthulling over een schandaal op Jersey. The Guardian, dat het jongste schandaal naar buiten bracht, kreeg ook te maken met represailles. Saillant detail: HSBC is een belangrijke geldschieter van Shop Direct, dat eigendom is van de schatrijke eigenaren van de krant.

Oborne's aanval is daarom vooral gericht op de persbaronnen Sir David en Sir Frederick Barclay. Deze mediaschuwe broers, woonachtig in een namaakkasteel op hun belastingvrije kanaaleiland Brecqhou, lijken The Daily Telegraph te beschouwen als een middel om hun zakelijke belangen veilig te stellen.

De HSBC-affaire staat namelijk niet op zichzelf. In de krant verschenen ook lovende verhalen over het warenhuis John Lewis, een belangrijke adverteerder. Tevens worden de lezers regelmatig getrakteerd op de bijlagen 'Russia Today' en 'China Watch', volgeschreven door respectievelijk het Kremlin en het politbureau van Peking. Ook achter het vorstelijke salaris van Boris Johnson - de burgemeester van Londen ontvangt elke week vijfduizend pond voor zijn maandagcolumn - zou een gedachte zitten: toegang tot het stadhuis.

Opmerkelijk was ook dat The Sunday Telegraph afgelopen najaar week in week uit met negatieve verhalen kwam over Qatar. In dezelfde periode waren de Barclays in een juridische strijd verwikkeld met een familie uit de oliestaat die een vijandelijk bod op de luxehotels Claridge's, Connaught en Berkeley steunde. De Barclays zijn belangrijke spelers op de Londense hotelmarkt en bezitten onder meer de Ritz.

Peter Oborne Beeld YouTube

Imagoschade

Voor The Daily Telegraph is de imagoschade rampzalig. De krant staat bekend als deftig en erudiet, met eigenzinnige commentatoren, geestige brieven en de beste in memoria in het medialandschap. Symbool was de legendarische hoofdredacteur Bill Deedes, die zijn journalistiek loopbaan halverwege jaren dertig begon als verslaggever van de Tweede Italiaans-Ethiopische oorlog en model kwam te staan voor het komische personage William Boot in Evelyn Waughs roman Scoop. Als hoofdredacteur was hij een echte heer die - immer gekleed in een cardigan en rokend met een verlengstuk - elk redactielid aansprak met 'My Lord' of 'Squire'.

Hij zou gruwen van de stemming op de huidige redactie. Indachtig het streven van de Barclays om elk jaar 60 miljoen pond winst te behalen, is er sprake van een schrikbewind. Dagelijks vallen er ontslagen. De commentator Matthew d'Ancona ontving zijn ontslagbrief zelfs daags na het overlijden van zijn moeder. Uit angst voor zijn ondergeschikten komt directeur Murdoch MacLennan via de achterdeur binnen terwijl de Amerikaanse content manager (vroeger hoofdredacteur) Jason Seiken de bijnaam Psycho draagt. Redacteuren moeten in het satirische blad Private Eye lezen wat er achter de schermen gaande is.

Het doel van Seiken is om zoveel mogelijk kliks op de website te krijgen, hetgeen de kwaliteit niet altijd ten goede komt. Typerend was een - apocrief - verhaal over een vrouw met drie borsten. Onlangs bevatte een lijstje met vijf bestgelezen verhalen drie stukken over een 'face-sitting' protest van SM-liefhebbers bij het parlement, een stuk over de 'sexy' rebel Russell Brand en een stuk over naaktschilderijen. Waar de krant door haar conservatisme de bijnamen The Daily Torygraph of The Daily Tudorgraph heeft, lijkt het nu meer op The Daily Pornograph of The Daily Tubbygraph.

De reductie van het aantal eindredacteuren - van honderd naar twaalf in vijf jaar tijd - leidt ook tot blunders. Zo schreef een redacteur een portret over het schattige kustplaatsje Whitby, maar de bewoners herkenden het niet. Hij bleek het te hebben verward met Whitby in Ontario. Zelfs in de beroemde en ooit vlekkeloze in memoria duiken tegenwoordig fouten op, zo bleek bij een door fouten ontsierd postuum over de dressuurruiter Richard Meade. Ondertussen lopen de lezers massaal weg bij wat Oborne 'de stem van een beschaafd, sceptisch conservatisme' noemt.

Zijn J'accuse leest als een postuum van The Daily Telegraph als betrouwbare kwaliteitskrant.

Beeld reuters
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden